Anti-Israël of antisemitisch

In Israël en joodse kringen daarbuiten wordt een anti-Israëlsfeer in Europa geconstateerd waarin antisemitisme gedijt.

De strijd tussen Israël en de Palestijnen breidt zich snel uit tot ver buiten de grenzen van het feitelijke slagveld. Bewijs daarvan is de recente scherpe stijging van het aantal antisemitische aanslagen in Europa – een zo scherpe stijging dat vijf Europese regeringen gisteren opriepen tot gemeenschappelijke actie door de Europese Unie daartegen.

Op de Dam in Amsterdam was zondag onversneden antisemitisme aan het werk in de marge van een grote, verder rustig verlopen pro-Palestijnse demonstratie. Maar Frankrijk heeft veruit het grootste aantal antisemitische aanslagen, zo'n tien per dag nu. Het Simon Wiesenthal centrum maande zijn leden vorige week tot ,,uiterste voorzichtigheid'' bij reizen naar Frankrijk en België, waar eveneens dergelijke aanslagen worden gemeld. Franse joodse leiders waarschuwen voor een nieuwe `Kristallnacht', de pogrom tegen joden in Duitsland in 1938.

Het feitelijk antisemitisch geweld in Europa is bewijsbaar voor een aanzienlijk deel het werk van leden van islamitische minderheden in de verschillende landen. Maar vanuit Israël en vanuit joodse organisaties in Europa wordt eveneens gewezen op een algemene anti-Israël sfeer waarin dergelijk geweld kan gedijen. Voor een heel snel groeiend aantal Israëliërs, gewone burgers zowel als regeringsfunctionarissen, politici en commentatoren – en joden buiten Israël moet vervolgens voor anti-Israël antisemitisch worden gelezen.

Voorbeelden te over, zeggen zij. De verklaring van leden van het comité voor de Nobelprijs voor de vrede, dat de Israëlische minister van Buitenlandse Zaken Shimon Peres zijn Nobelprijs moet worden afgenomen. En Arafat dan? vroegen Israëlische commentatoren zich af onder verwijzing naar de zelfmoordaanslagen op Israëlische burgers waarvoor de Palestijnse leider verantwoordelijk wordt gesteld. Of een mars in Rome waarin als zelfmoordterroristen geklede betogers meeliepen: ,,Intifada tot de overwinning!''. En de veroordeling door de Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties in Genève van het ,,massaal doden'' door Israël van Palestijnen bij de militaire operatie bij Jenin. De veroordeling ging samen met een oproep tot een onderzoek naar de gebeurtenissen, waarvan de uitslag dus eigenlijk al vaststond. Dat de resolutie werd aangenomen, was grotendeels het resultaat van de pavloviaanse anti-Israël opstelling van de leden uit de Derde Wereld. Maar in Israël werd geconstateerd dat ook Europese landen, waaronder Frankrijk, voor stemden. [Vervolg ANTISEMITISME: pagina 5]

ANTISEMITISME

'Arafat kon jodenhaat spuien'

[Vervolg van pagina 1] Premier Sharon zei gisteren telefoontjes te hebben ontvangen van regeringsleiders die zich zorgen maakten ,,of Yasser Arafat voldoende kaarsen heeft'', maar dat niemand zich zorgen maakte over de slachtoffers van Palestijns terrorisme. ,,Het is niet verbazingwekkend dat het antisemitisme opbloeit in Europa'', constateerde hij tegenover een delegatie van Franse joden.

De Westerse pers, die volop deelt in de beschuldigingen, is doelwit van wat zich de laatste maanden heeft ontwikkeld als een werkelijk bombardement van boze verklaringen vanuit Israël, van joodse organisaties buiten Israël en van lezers, van wie sommigen als pro-Palestijns en/of antisemitisch beschouwd materiaal verzamelen en ter lering aan de media toesturen. ,,Het [Nederlandse persbureau] ANP is alweer een verlengstuk van de Palestijnse terrorist en leugenaar Arafat. Deze kon weer eens zijn jodenhaat spuien'', aldus een lezer eerder deze week. Ook deze krant ontsnapt niet aan de kritiek: ,,Deze voormalige kwaliteitskrant van Nederland heeft een rol op zich genomen als pr machine voor de Palestijnse zelfmoordindustrie''.

Het is overigens niet alleen de Europese pers die mikpunt is; ook kranten en radio- en televisiezenders in de Verenigde Staten, beschouwd als Israëls beste bondgenoot, worden als pro-Palestijns en vaak in één adem antisemitisch gebrandmerkt. Het radiostation NPR wordt aangevallen als Palestijnse propagandazender. De Los Angeles Times meldde dat deze week 1.000 lezers hun abonnement een dag hadden opgeschort uit protest tegen zijn als pro-Palestijns beschouwde berichtgeving over het conflict in het Midden-Oosten. Het protest was georganiseerd in de plaatselijke joodse gemeenschap.

Het opmerkelijke is dat één en hetzelfde persmedium soms tegelijk als pro-Palestijns èn pro-Israëlisch wordt verketterd. De Amerikaanse televisiezender CNN bij voorbeeld zit volgens rechtse Israëlische groepen vol met ,,self-hating jews'' – dat zijn joden die de volgens hen correcte lezing van de gebeurtenissen niet volgen – en is volgens Palestijnse tegenhangers spreekbuis van de regering-Sharon. De Britse pers is misschien het beste voorbeeld hiervan. De Britse kranten worden als ronduit antisemitisch verketterd, en ook de BBC-televisie deelt in deze kritiek. Maar de Guardian publiceerde deze week een studie van de Universiteit van Glasgow volgens welke het televisienieuws door het publiek als anti-Palestijns wordt ervaren.

www.nrc.nl

dossier Midden-Oosten