`Volkskrant' The Sun keert rechts terug in New York

The New York Sun, een titel uit de negentiende eeuw die in 1950 ter ziele ging, begon gisteren aan een tweede bestaan in een startoplage van 75.000 exemplaren.

Oprichter Seth Lipsky (56), die van The Wall Street Journal komt, wil met The New York Sun een conservatief geluid laten horen, als aanvulling op de in zijn ogen overwegend links georiënteerde New-Yorkse media.

De eerste editie, ouderwets opgemaakt en enigszins schools geschreven, bevatte op de voorpagina verhalen over de Republikeinse burgemeester Michael Bloomberg, die op het punt zou staan progressieve bijstandsmaatregelen terug te draaien, een interview met Lech Walesa door Reagan-biografe Peggy Noonan, een analyse van de politieke problemen van senator Hillary Clinton een geliefd doelwit van de rechtervleugel en een necrologie van de Rolodex, waarin een van de ondervraagden ,,geen commentaar'' wenste te geven over zijn gebruik van het voorheen populaire kaartsysteem. De enige kleurenfoto toonde pro-Israël demonstranten in Washington.

Michael Wolff, een berucht mediacriticus en veelgelezen columnist in New York Magazine, vond de eerste New York Sun desgevraagd ,,slaapverwekkend'' saai. ,,Hebben we hier nu maandenlang naar uitgekeken? Het kan zijn dat ze hun draai nog moeten vinden, maar ik was verrast door het totale gebrek aan interessante onderwerpen.''

Aan de meeste New-Yorkers in de metro en elders leek de lancering van de vierde Engelstalige krant van New York geruisloos voorbij te gaan. Als ze al een krant lazen in het openbaar dan was het de New York Times, een van de twee tabloids – de New York Post en de New York Daily News of een Chinees- of Spaanstalige krant.

Lipsky toonde zich op de lokale televisie verheugd over het debuut van zijn krant, een project waar hij tenminste twaalf jaar lang van gedroomd heeft, en waarvoor hij zo'n twintig miljoen dollar bij elkaar heeft weten te harken van twaalf investeerders, onder wie de Canadese mediabaron Lord Black of Crossharbour, die onder andere de Daily Telegraph in Londen bezit. ,,We hebben het toch maar voor elkaar gekregen'', zei de 56-jarige Lipsky, terwijl in de redactiezaal champagne werd geschonken.

De originele New York Sun, die ooit Karl Marx onder zijn correspondenten rekende, was een krant voor het volk. New York telde rond de voorlaatste eeuwwisseling negentien dagbladen, die na de oorlog een voor een uitstierven. In 1985 vond de laatste nieuwe lancering plaats, getiteld Newsday, maar die moest zich na tien jaar en driehonderd miljoen dollar verlies, herstructureren tot regionale krant van Long Island.

Zakelijk gezien is er volgens media-analisten geen slechtere tijd denkbaar om een krant te beginnen in New York. De advertentiemarkt zit in het diepste dal sinds de Tweede Wereldoorlog. De Sun wil elke maand duizend abonees werven, terwijl de concurrentie zijn afzet de afgelopen tien jaar met gemiddeld zeshonderd kranten per maand heeft zien teruglopen. De New York Times Company, die dagelijks in de stad 320.000 kranten verspreidt van zijn landelijke oplage van 1,1 miljoen, maakte onlangs een winst bekend van ruim 50 miljoen dollar, maar de New York Post eigendom van de Australische mediabaron Rupert Murdoch maakt verlies en de Daily News kwakkelt al jaren.

Daar staat tegenover dat het aantal krantenlezers sinds 11 september licht is gestegen en dat veel jonge lezers open lijken te staan voor een nieuwe titel, uit onvrede met de almachtige Times. Lipsky benadrukt dat de Sun een lokale krant is. ,,Er kunnen weken voorbij gaan voor er een goed verhaal over New York op de voorpagina staat van de New York Times'', aldus Lipsky, de oprichter. ,,Die fout zul je ons niet zien maken.''

De ideologische signatuur van de krant zou vooral tot uiting moeten komen in de commentaren, die bijvoorbeeld voor vrije schoolkeuze en lagere belastingen pleiten. Het eerste nummer bevatte advertenties van zowel de Zionist Organization of America als van de de wapenlobby National Rifle Association.

Analist Wolff is uitermate sceptisch over de overlevingskansen van The Sun. ,,Ik geef ze een jaar. Dan is het geld op. Het grootste probleem van deze krant is dat niemand er op zit te wachten. Behalve misschien de media zelf.''