Jongetje ontpopt zich als hoerenloper in dun verhaaltje

,,Zes. Hij vin' haar mooi. Ze heeft mooie bruine haren.'' Bedeesd kijkt acteur Marcel Musters op van het verfrommelde dagboek in zijn hand. Hij leest over een jongetje dat eerst heel klein is en dan zestien, maar nog niet weet waar hij zijn handen moet laten. Over de ontmaagding later – ,,ze bloedde maar een klein beetje''– en de twijfel of hij wel van haar houdt. ,,Mijn vrienden zeggen dat dat niet hoeft.''

M/V terug naar af, van Mugmetdegoudentand, lijkt heel simpel te beginnen bij de eerste seksuele ervaringen van een verlegen jongetje dat langzaam ontspoort tot fervent hoerenloper. Het publiek grinnikt hoopvol, omdat het waarschijnlijk wacht op de typische Mug-humor die bekend werd door televisieseries als Hertenkamp en het huidige TV7. Maar die komt niet. De voorstelling van Marcel Musters en Maureen Teeuwen, twee oprichters van Mugmetdegoudentand, ontpopt zich als een opeenvolging van kleine ideetjes van wisselende kwaliteit, bijeengehouden door een dun rood draadje. Belangrijkste elementen zijn bloed, lust, een bed, een camera en de moord op president Kennedy.

Musters is gekleed in een kamerjas, merk Marco Polo, Teeuwen draagt een bontjas, doorschijnend zwart jurkje en scherpe pumps. Wie ze moeten voorstellen wordt niet duidelijk. Het zou kunnen dat hij de hoerenloper is en zij een chique callgirl. Maar misschien is het wel een stelletje dat voor de opwinding een beroemde moord naspeelt omdat zij daar vroeger al over fantaseerde.

Mooie momenten zijn er wel. Als Teeuwen ietwat verveeld begint te vertellen over een autoritje met haar man en opeens blijkt dat ze onder vuur ligt en de hersenen van haar echtgenoot van de bank druipen. Half hysterisch vertelt Teeuwen van haar paniek en haar poging om te vluchten uit de bebloede auto, om even plotseling weer uit die rol te stappen en te vertellen hoe ze thuis als kind die moordscène altijd naspeelde. Knap is ook het verhaal van Musters over zijn zoveelste hoerenbezoek, maar dan volgestopt met antidepressiva. Opeens valt hem op dat de borsten van het meisje een stuk minder vol zijn dan ze aanvankelijk leken en dat de kamer ruikt naar zijn voorgangers.

Het zijn kleine, ontluisterende verhaaltjes, geplaatst in een kader dat met te weinig lijm bijeen wordt gehouden. De momenten tussen de verschillende scènes door zijn dikwijls saai en er is nauwelijks moeite gedaan om dat gebrek op te poetsen. Het is ook vreemd dat Musters en Teeuwen bijna los van elkaar spelen. Geen dialogen, maar om beurten een eigen verhaaltje, alsof improvisaties zonder zelfkritiek uit de oefenruimte het toneel op mochten.

Gelukkig dansen Teeuwen en Musters tegen het einde een krampachtige wals – hij op sokken, zij op die scherpe pumps – die eindigt op het bed in een kluwen van armen en benen en een steeds opduikend, angstig kijkend hoofd van Musters. Dat is weer zo leuk dat het de moeite loont om door de nonchalance heen te kijken.

Voorstelling: M/V terug naar af door Mugmetdegoudentand. Begeleiding: Jeroen Willems. Gezien 16/4 Toneelschuur, Haarlem. Aldaar t/m 18/4. Tournee t/m 8/6. Inl. (020) 612 3218 of www.mugmetdegoudentand.nl