Vals joods geluid

Dat de demonstratie van het `Platform stop de oorlog tegen de Palestijnen', die afgelopen zaterdag in Amsterdam werd gehouden, niet rustig zou verlopen, was te voorzien. Al in oktober 2000 hadden Marokkaanse jongeren bij een betoging vóór de intifada Amsterdammers doen schrikken door frequent `Hamas, Hamas, Joden aan het gas' te roepen. De rellen die afgelopen zaterdag uitbraken, lagen niet aan de organisatoren die een ordedienst hadden ingesteld, en vooraf tegen jodenhaat hadden gewaarschuwd.

Enkele honderden losgeslagen jongeren, veelal gehersenspoeld door de haatdragende taal die Arabische zenders dagelijks over Israël spuien, trokken zich hiervan niets aan. Met als gevolg dat sinds de Tweede Wereldoorlog in Amsterdam nog nooit zoveel hakenkruizen zijn vertoond. Er werden spreekkoren aangeheven met illustere teksten als `Dood aan de joden', `de Joden de zee in', `het Arabische leger gaat jullie uitmoorden', `joden zijn honden' en verschillende malen scandeerden deelnemers `Sieg Heil'.

Terwijl de Amsterdamse politie enkele malen ingreep, liep temidden van de demonstranten een groepje van `Een Ander Joods Geluid' mee. Op zich is het voor een organisatie die meent dat de Israëlische bezetting de oorzaak is van het huidige geweld, niet vreemd solidariteit te betuigen met het lot van de Palestijnen. Maar waar bleef de joodse trots, toen de hakenkruisen verschenen en de antisemitische spreekkoren werden aangeheven? Die incidenten kunnen de joodse betogers niet ontgaan zijn. De deelnemers van `Een Ander Joods Geluid' moeten zich schamen dat ze niet de stoet hebben verlaten, toen bleek dat ook zij feitelijk mikpunt waren van de agressie van de relschoppers.

Al vooraf hadden de joodse demonstranten een bedenkelijk visitekaartje afgegeven. Tot de uitgangspunten van de betoging behoorde `de implementatie van het recht op terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen'. Deze eis staat op gespannen voet met het voortbestaan van de staat Israël. Het betekent dat naast een Palestijnse staat op de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook, zich ruim 3,5 miljoen Palestijnen in Israël moeten kunnen vestigen. Gezien het hoge geboortecijfer van de Palestijnen zou Israël hierdoor binnen een termijn van circa tien jaar veranderen in een tweede Palestijnse staat, hetgeen voor vrijwel geen enkele Israeliër aanvaardbaar is.

Wat de demonstranten van een `Ander Joods Geluid' dreef, heeft niets meer met bezorgdheid over de toekomst van Israël. Wat zij toonden was gebrek aan zelfrespect.

Ronny Naftaniel is directeur van het Centrum voor Informatie en Documentatie Israël.