Pianiste Kravtchenko tovert met hartstocht en weemoed

Talloze malen klonk de Sonate in b van Liszt afgelopen week op het Liszt Pianoconcours in Utrecht. Als de Russische pianiste Anna Kravtchenko (1976) aan dit concours zou hebben meegedaan, had ze op grond van haar spectaculaire uitvoering van deze sonate in de Serie Meesterpianisten zeker de hoofdprijs gewonnen. Maar Kravtchenko, die al in 1992 het befaamde Busoni pianoconcours in Italië won, heeft concoursen allang niet meer nodig.

Twee keer eerder trad ze op in de serie van Marco Riaskoff, waarbij ze in 1999 sterk de aandacht trok met haar weergaloze uitvoering van Schumanns Carnaval. Op dat moment studeerde Kravtchenko nog aan de pianoacademie in Imola bij Leonid Margarius (zelf weer een leerling van de zuster van Horowitz), maar inmiddels wijdt ze zich volledig aan haar succesvolle internationale carrière.

Ook nu weer bracht de pianiste Schumann op adembenemende wijze tot leven in zijn Faschingsschwank aus Wien, een relatief vroeg werk dat bijna uit zijn voegen barst van de emoties. De Romanze is een introverte muzikale liefdesbrief aan Schumanns latere echtgenote Clara van slechts één pagina, maar in de enerverende hoekdelen en het Scherzo sleuren turbulente draaikolken uit het gemoed van een overgevoelige natuur de luisteraar mee langs bergen en dalen van woeste hartstocht, tedere weemoed en ongestild verlangen. Kravtchenko, die er met haar fenomenale techniek en haar rijke verbeeldingskracht in slaagt zelfs bij de meest waanzinnige tempi alle noten een intense expressie mee te geven, plonsde in de diepte van Schumanns broeierige gemoed en dook er goud uit op.

Hetzelfde wonder speelde zich af tijdens haar door merg en been dringende lezing van de Sonate in b van Liszt, waarin Kravtchenko zwaluwvluchten van parelende loopjes organisch liet overvloeien in helse taferelen, die zich weer als vanzelf oplosten in tedere lyriek en verstilde overpeinzingen.

Door haar onstuimige muzikale temperament en haar onbeperkte technische mogelijkheden, vertoont de virtuoze Kravtchenko in haar spel verwantschap met Martha Argerich. Maar de Russische klaviertijgerin kan ook musiceren als een elegante spinnende poes, zo bleek tijdens haar bekoorlijke interpretaties van vijf Sonates van Scarlatti, die aan het Spaanse hof 555 sonates voor piano componeerde die fonkelen als bergkristal. Kravtchenko wist Scarlatti's helderheid op verrassende wijze te intensiveren met de warme gloed van bloedkoraal.

Concert: Anna Kravtchenko (piano). Programma met werken van Scarlatti, Schumann en Liszt. Gehoord: 14/4, Concertgebouw Amsterdam. Radio 4: 22/4, 13.30 uur.