Topman Vivendi niet langer onaantastbaar

Het taboe is doorbroken. De suggestie dat de topman van het Franse mediaconglomeraat Vivendi, Jean-Marie Messier, moet worden ontslagen, beperkt zich niet langer tot de borreltafel. Het idee wordt nu ook in de pers en door analisten aangekaart. Beleggers houden niet van conglomeraten en het exemplaar dat Messier heeft geschapen door mediabelangen aan een nutsbedrijf vast te knopen is nog esoterischer dan de meeste andere.

Het is moeilijk aan informatie te komen - de resultaten over 2001 zouden op 5 maart bekendgemaakt worden, maar beleggers hebben nog steeds geen gedetailleerde balans of een overzicht van de kasstroom gezien.

Beleggers wantrouwen Messier. Hij heeft andere dingen gedaan dan hij had beloofd. Hij zei bijvoorbeeld dat hij de eigen aandelen die Vivendi bezat zou schrappen, maar bracht ze daarentegen terug op de markt om geld binnen te halen, waardoor de koers nog verder onderuitging. De zenuwen van beleggers zijn nu zo uitgeput dat de stappen die Messier onderneemt om de schuld van het concern terug te brengen worden uitgelegd als eigenbelang, omdat zijn bonus afhankelijk is van het succes van de schuldsanering.

Maar hoe graag beleggers Messier ook weg willen hebben, het zal moeilijk worden om dat voor elkaar te krijgen. Traagheid is een factor van belang in het Franse bedrijfsleven. De commissarissen zijn grotendeels afkomstig uit het Franse establishment. Het ligt niet voor de hand dat topman Serge Tchuruk van Alcatel of topman Henri Lachmann van Schneider op zijn vertrek zullen aandringen, gezien hun eigen niet geheel onbevlekte blazoen. En Messier heeft de invloed van de aandeelhouders geneutraliseerd, waardoor het voor buitenstaanders moeilijker zal worden hem weg te krijgen.

Als hij zijn mond kan houden en zich richt op wat hij nu bezit, houdt hij het wellicht langer vol dan Gerald Levin, die als topman van AOL Time Warner aan de kant werd geschoven. Maar als hij zijn koopwoede niet kan beheersen en als hij de Franse eigendunk nog verder ondermijnt, ziet de raad van commissarissen zich misschien gedwongen tot handelen over te gaan.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.