Powderblue

Ooit won Marjolein van der Klauw de singer-songwriter-afdeling van de Grote Prijs van Nederland.

Onder de naam Powderblue debuteert ze desondanks met een sympathiek, lichtvoetig aandoend album. In die lichtvoetigheid doet ze in de verte denken aan Fay Lovsky, wier platen overigens via hetzelfde label onder de mensen komen. Net als bij Lovsky is er ook op So Much To Cover niet al te veel kommer en kwel, al wordt er in Lose Your Cool dan toch een traantje van ellende weggepinkt. Bitterzoet, dat is het woord voor Powderblue, waarbij Van der Klauws stem en de transparante arrangementen vooral de zoete kant van het geluidenspectrum prikkelen. Het leeuwendeel van de instrumentaties werd ingespeeld door Jac Bico en Gert-Jan Blom, veteranen in de Nederlandse muziek die de zielenroerselen van Powderblue mooi hebben verpakt in tintelende gitaren en voorzichtig wiegende percussie. Echte ontroering blijft uit, maar een onverwachte melodiewending hier, een spannend akkoordenschema daar of een (keurig vermeld) citaat van Emily Dickinson in Doin' Elvis doen de luisteraar toch verheugd opveren.

Powderblue: So Much To Cover (Basta 30-9114-2)