Kind & tv: ja/nee

Lezers geven hun mening over opvoedkwesties in de nieuwe rubriek `Opvoeden' van Monique Snoeijen.

,,Natuurlijk mogen mijn kinderen 's ochtends tv kijken'', vindt Mirjam Otten uit Amsterdam, fulltime werkende moeder van Caitlin (bijna 8) en Michal (3). ,,Anders moet ik ze zelf bezig houden. Ik heb wel wat anders te doen.'' Ze reageert daarmee op de eerste opvoedkwestie, `Mag uw kind 's ochtends tv kijken', die vorige week in deze rubriek aan de orde kwam. Ottens zus denkt dat 's ochtends tv-kijken ,,een verkeerde energiebalans'' oplevert. ,,Maar ik vind: jong geleerd is oud gedaan. Het is een achterhoedegevecht om de wereld buiten te willen houden.'' Bij haar oudste dochter is momenteel Ontbijtnieuws favoriet.

Veel antwoorden kwamen opvallend genoeg uit gezinnen waar de televisie 's ochtends aanstaat. Maar bij Mirjam Goddijn, moeder van Hanne (4) en Gijs (bijna 2), blijft de tv 's ochtens doordeweeks wel uit. Voor de rust. Haar regel is: altijd samen kijken. ,,En 's ochtends is het al druk genoeg. Als de televisie aanstaat wordt er helemaal niet meer gegeten en duurt het allemaal veel te lang.''

Bij Usha Feuerstein uit Geldrop, moeder van Niels (6), is het ontbijt een van de momenten ,,waarop hij zijn verhaaltjes vertelt''. ,,Dan staart hij naar buiten en ziet een roodborstje of een merel die takjes verzamelt. En dan begint hij enthousiast te vertellen dat het vast en zeker voor een nestje is en of hij zijn nestje in zijn geheime hut zal bouwen. Ik vind dat veel te knus om op te geven voor tien minuten televisie .''

Bij programmamaakster Petra Strik uit Naarden, moeder van Rosa (3) en Jan (2) gaat het er 's ochtends anders aan toe. Zij wil 's ochtends ook rust. Dus zet ze de televisie aan. ,,Dan kunnen wij nog net een half uurtje langer slapen.'' Daarna gaat het aankleden bovendien een stuk makkelijker: ,,Zij zijn afgeleid door de televisie en ik kan zonder dat zij schreeuwen dat iets te krappe, maar toch leuke, truitje, over hun hoofd trekken.'' Wel voelt zij zich ,,een beetje schuldig''. ,,Ik weet wel aan wie ik het wel en aan wie ik het niet vertel. Commentaar krijg je altijd, vooral van andere moeders.''

In het huis van Carola Bruning (vier dochters in de leeftijd van vijf tot dertien jaar) gaat de tv 's ochtends niet aan. En dat is niet eens punt van discussie. ,,Nog voor ze in de gaten hadden dat er op dit vlak een strijd met hen gestreden zou gaan worden, heb ik mijn kinderen simpelweg verboden om naar bepaalde zenders te kijken. De eindeloze stroom braaksel van slecht getekende, goedkope en lawaaierige tekenfilms die door CartoonNetwork, FoxKids en KinderNet wordt uitgekotst komt in mijn huis niet op het scherm. Bij de jonge kinderen treed ik restrictief en sturend op en met de ouderen spreek ik op hun niveau over het wie, wat, hoe en waarom van beeldtaal in de ruimste zin van het woord. Vreemd genoeg roept dit onderwerp bij de meeste collega-ouders in mijn omgeving slechts schaapachtig gegniffel op.''

De voorzichtige conclusie is dat 's ochtends televisiekijken in de beste gezinnen voorkomt. Hoe staat dat met opgeruimde kinderkamers? ,,Heb jij alles opgeruimd?'' vroeg laatst een moeder blij verrast aan haar vijfjarige dochter die met een vriendin de Lego over de vloer had uitgestort. ,,Ja, anders word jij weer zo driftig en daar had ik even geen zin in'', was het antwoord.

Moet een kind zelf zijn kamer opruimen? Vanaf welke leeftijd? En waarom? Is het de strijd waard als je weet dat je de klus zelf in tien minuten hebt geklaard?

Reacties (per e-mail) naar: opvoeden@nrc.nl of (per post) naar NRC Leven, Postbus 3372, 1001 AD Amsterdam, fax: 020 5352355.

De redactie van Leven &cetera maakt een selectie uit uw bijdragen.