In het spoor van de vorstenwrijver

In Domburg ervaart Joep Habets de genoegens van het eigentijdse badhotel in historisch perspectief

Ooit frequenteerden hoogheden van allerlei slag de badplaats Domburg. Ze bezochten dr. Mezger, die grote faam had als therapeut. Massage en zeebaden waren de pijlers van zijn geneeswijze. Omstreeks 1900 resideerde hij een paar maanden per jaar in Domburg. Wegens het royaal aanwezige koninklijke bloed onder zijn cliëntèle kreeg hij de bijnaam `de vorstenwrijver'.

Er zijn badplaatscritici die de Domburgers in het verleden onvoldoende commercieel initiatief toedichten; daardoor zou Domburg de kans om uit te groeien tot een kuuroord van belang hebben laten lopen. We mogen dankbaar zijn voor dit gebrek aan ondernemingslust. Domburg heeft nu het karakter van een ietwat deftig baddorp behouden.

Ondernemingslust kan de familie Bommeljé in elk geval niet worden ontzegd. Het centrum van hun kleine hotel- en appartementenimperium, bondig samengevat tot `Apparthotel', ligt in de Herenstraat. Leert een blik naar binnen in het verderop in de straat gelegen hotel The Wigwam dat daar het zestigplus-toerisme floreert, Bommeljé spreekt een publiek aan van alle leeftijden, getuige de babybuggy's en een rollator.

Hotel Bommeljé biedt een welvarende aanblik. De traditionele architectuur krijgt dankzij bescheiden timpanen en elegante zuiltjes onder de balkons iets van de allure van het negentiende eeuwse fin de siècle. Aan de buitenzijde prevaleert het Walcherens neo-classisisme. Binnen is het eigentijds met een enkele verwijzing, in vorm van witgeverfde kroonluchters, naar de grandeur van de villa's van weleer. De interieurarchitect heeft zich uitgeleefd in verwijzingen naar het strand- en badleven. Op de vloer van onze studio – 108 euro per nacht met keukentje en ontbijt voor twee – ligt zandkleurig tapijt in sisallook, het bed staat tegen een gestreepte vlonder, op een groot schilderij figureren een schepje en een emmertje en het blauw is het blauw van een onbewolkte hemel. Het brengt je meteen in vakantiestemming.

Dezelfde elementen komen terug in het restaurant, al is het hemelsblauw hier vervangen door het warme rood van de ondergaande zon. De tafels zijn gedekt met papieren placemats en servetten.

Het driegangen keuzemenu, dat inclusief wijn en koffie voor twee personen ruim zeventig euro vergt, ziet er op papier aardig uit, met enig aandeel van lokale ingrediënten als Zeeuwse spekjes, lamsoren en boterbabbelaars en bolussen. De uitwerking valt een beetje tegen. Zo is bij de geroosterde steurgarnalen de pikante knoflookolie lang niet zo pikant als je hoopt. En bij de mooi en goed gebakken kalfsoester, gaan bloemkool en broccoli een vergeefse strijd aan met de calvadossaus en gekonfijte appeltjes. Te prijzen vallen de jonge lamsoren die in deze tijd van het jaar op hun best zijn, fris en mals. Ze kunnen door hun zilte smaak ook tegen de zoete saus op.

De `vierseizoenensalade' geeft alle aanleiding over de naamgeving te peinzen. De sla zal de lente vertegenwoordigen. Voor de zomer staan de zonnebloempitten, maar die zijn op mijn bord vervangen door sesamzaadjes. Het cashewnootje moet in zijn eentje de hele herfst voor zijn rekening nemen. De uitgebakken Zeeuwse spekjes, die heel weinig smaak hebben, vertegenwoordigen de winter.

Het hoogbejaarde echtpaar naast ons heeft bij het lezen van de kaart enige moeite het concept van de `toffee' van zalm en kruiderijen te doorgronden. Dat blijkt een in toffeegewijs gewikkeld aluminiumfolie, net iets te ver, gegaard stukje zalm met vooral veel dragon te zijn. Over het kopje koffie, ouderwets verzorgd met een glaasje koel water, is het echtpaar weer zeer te spreken.

Al met al is het restaurant adequaat om als hotelgast 's avonds een hapje te eten, maar het is geen gelegenheid om de hele avond te tafelen. Het is natuurlijk veel aardiger om in het spoor van de vorstenwrijver een avondwandeling te maken, langs de villa te lopen waar de koningin van Roemenië zich liet behandelen, de Hoge Hil te beklimmen en uit te kijken over Walcheren, het licht te ervaren dat kunstenaars als Toorop naar Domburg trok, de kerktoren en de molen nu eens niet door de ogen van Mondriaan maar in werkelijkheid te zien. En om in het plantsoentje oog in oog te staan met het borstbeeld van dr. Mezger, de man met de gouden duimen.

Apparthotel Bommeljé, Herenstraat 24, Domburg, 0118-581684, www.bommeljé.nl