De schok: Ewald Lienen

Toen voetbalminnend Nederland op zaterdagavond nog naar de Sportschau keek, was de vleeswond van Ewald Lienen het gesprek van de dag. De linksbuiten van Arminia Bielefeld werd in 1981 geraakt door Norbert Siegmann van Werder Bremen.

Het beeld van het schreeuwende slachtoffer en het gapende dijbeen van dertig centimeter staan voor altijd op het netvlies. Lienen klaagde niet alleen Siegmann aan, maar ook diens trainer Otto Rehhagel. De coach zou zijn speler tot het maken van een overtreding hebben aangezet. Siegmann en Rehhagel werden met de dood bedreigd door supporters van Arminia. De speler werd geschorst. De trainer werd voor de rechter vrijgesproken. Lienen bleef spraakmakend. Hij speelde later voor Borussia Mönchengladbach, waar hij opviel door zijn sikje, lange manen en pacifistische denkbeelden. Hij was aanhanger van Mao en hekelde het kapitalisme. In 1985 uitte hij zijn afkeuring over het apartheidsregime in Zuid-Afrika en ,,de dictatuur van het transfersysteem''. Hij werd op zijn wenken bediend. In respectievelijk 1990 en 1995 werden de twee kritiekpunten afgeschaft. Zoals de meeste linkse rebellen raakte Lienen zijn wilde haren kwijt. Hij leidt nu een yuppenbestaan en is als trainer actief in de voetballerij. Lienen liep in 1996 als assistent-coach van Tenerife in een maatkostuum naar de parkeerplaats van het stadion. `Uiterlijk is onbelangrijk', ontweek hij een vraag over zijn metamorfose.

Dit is de 38ste aflevering in een serie over schokkende sportmomenten.