Celstraf voor kassier Baarspul

Karel Baarspul, de oud-kasbeheerder van de provincie Zuid-Holland, heeft gisteren een gevangenisstraf van zes maanden gekregen, waarvan drie maanden voorwaardelijk. De rechtbank in Den Haag acht bewezen dat Baarspul valsheid in geschrifte heeft gepleegd, de provincie heeft opgelicht en steekpenningen heeft aangenomen. Baarspul was niet aanwezig tijdens de uitspraak. Het openbaar ministerie had achttien maanden cel tegen hem geëist.

Baarspul kreeg drie jaar geleden landelijke bekendheid toen de `Ceteco-affaire' losbarstte. De provincie bleek op grote schaal te bankieren, Baarspul had daar als kasbeheerder in het geheim toestemming voor gekregen van Gedeputeerde Staten. Maar toen in 1999 het handelshuis Ceteco failliet ging, bleek deze keten van elektronica- en witgoedwinkels in Latijns Amerika een lening van bijna 40 miljoen gulden te hebben van Baarspul, die het geld niet kon terugbetalen.

Commissaris van de koningin J. Leemhuis-Stout moest na een onderzoek door de commissie-Van Dijk opstappen. Baarspul leende in totaal drie tot vier miljard gulden uit en maakte daar jarenlang grote winsten mee voor de provincie.

Gedurende de laatste twee jaar vóór de Ceteco-affaire vroeg Baarspul steevast advies aan één en dezelfde financieel adviseur, Otto Staal. Deze stortte in die tijd zo'n 310.000 gulden op Baarspuls privérekening. De verdachten hebben steevast ontkend dat dit steekpenningen waren, hoewel de belastingadviseur van Staal het geld wel zo noemde toen hij het opvoerde voor aftrek bij de belastingen.

Staal kreeg gisteren een gevangenisstraf van vier maanden opgelegd, waarvan twee maanden voorwaardelijk. De officier van justitie had tegen hem net als tegen Baarspul achttien maanden maanden cel geëist, en tegen het adviesbedrijf van Staal ook nog een boete van 100.000 euro. Beide verdachten moeten ook 240 uur besteden aan dienstverlening.

Baarspul heeft een roman geschreven over de gang van zaken, getiteld Zilverpolder, die onlangs is gepubliceerd. Volgens de achterflap beschrijft het boek de provincie ,,Zuidland die stiekem een centje wilde bijverdienen''. De Indonesische bank Indover heeft in kort geding geëist dat het boek uit de handel wordt genomen. Volgens die bank lijkt de fictieve Indonbank, die in de roman geld witwast via leningen van Nederlandse overheden, te veel op de echte Indoverbank.