Slaapfondsje

McGregor stond de afgelopen tijd ongewild in de aandacht. Deze week presenteerde de klerenfirma de winstcijfers, maar die geloofden de media wel. De `stille vennootschap' van de driekoppige directeur, dat was veel interessanter. Actualiteitenrubriek 2Vandaag onthulde eerder het bestaan van de vennootschap.

De laatste zou door de drie directeuren worden gebruikt om onzichtbaar aandeeltjes in hun bedrijf aan- en te verkopen. De constructie was zo opgezet, dat eventuele transacties niet aan de beurswaakhond zouden hoeven te worden gemeld door de McGregor-top. Nee, het ging hier niet om winstbejag, zelfverrijking of koersmanipulatie, zei directievoorzitter Schothorst. Het vehikel was bij de beursgang in 1999 in het leven geroepen om pieken en dalen in het aandeel glad te strijken, een taak die na de introductie doorgaans voor de begeleidende bank is weggelegd. Dat was Rabo Securities. Na de weinig succesvolle emissie zat de bank met een groot belang opgescheept in de modezaak. De directie nam een pakket van ruim 3,6 procent over en stalde dat in de stille vennootschap. Op aanraden van de bank verliep deze transactie geruisloos, zodat de rest van het beleggende publiek het niet als een negatief signaal zou zien. De stille vennootschap heeft daarna, in het kader van de `koersstabilisatie', per saldo alleen maar aandelen verkocht. Het aantal liep terug van 132.000 naar 121.000. Het effect? McGregor ging voor 11,25 euro naar de beurs en is nooit meer boven zijn introductiekoers gekomen.