Menselijke techno van Garbage

De jaren negentig-revival is begonnen. De Amerikaanse groep Garbage is stevig geworteld in het vorige decennium. Drummer Butch Vig maakte zijn fortuin als producer van Nirvana's Nevermind en investeerde in zijn eigen groep en opnamestudio.

Met zijn vriendenclub van al wat oudere studiotechneuten recruteerde hij een zangeres van een ander continent, de Schotse Shirley Manson, die ze op MTV in een videoclip hadden zien optreden.

De postmoderne rock van Garbage maakt gebruik van elektrische gitaren, maar wordt op de computer geassembleerd uit elementen die ook in de technomuziek gangbaar zijn. De populariteit van het viertal begon met het debuutalbum Garbage (1995) en de singles Stupid girl en Only happy when it rains, die nog altijd als publieksfavorieten bij concerten worden ingezet.

Met het recente derde album Beautiful Garbage streeft de band een wat warmer geluid na, waarbij de luchtige popmelodieën soms herinneren aan Blondie of de Phil Spector-sound van The Ronettes. Tijdens optredens viert het postmodernisme onverminderd hoogtij, ook in de presenatie met een kaal podium waarop alleen het drumstel en twee toetsenborden het strakke toneelbeeld doorbreken.

Zangeres Shirley Manson heeft haar oude image van zwoele vamp afgeworpen en is nu gerestyled als een beweeglijk jongensmeisje. Met haar blonde kuif en spijkerbroek met loshangende bretels gaf ze het menselijke gezicht aan een strak geregisseerd optreden, dat op loeiharde technosterkte in de gedempte wattendoos van de matig gevulde Music Hall werd losgelaten.

Alles ging mis, grinnikte Manson met haar zwaar Schots accent na het openingsnummer Push it, dus werd de denkbeeldige video nog eens teruggespoeld en speelden ze het nummer gewoon nog een keer.

Zonder de innemende Manson zou Garbage er met deze mathematische stampmuziek nooit in slagen om het publiek zo eensgezind aan het springen te krijgen. Zangeres Shirley Manson holde heen en weer, boog zich over de voorste rijen en babbelde honderduit over de wanhoop en vreugde die ze gevoeld had bij het bedenken van haar teksten. Die werkten in de gestroomlijnde instrumentale context het best als ze zo simpel mogelijk waren, met name in Shut your mouth en de nineties-klassieker Stupid girl die opvallend veel meisjes naar de dansvloer deed rennen. Het concert voltrok zich in een zakelijke sfeer van no nonsense: de nummers werden gespeeld en dat was het. Wat een heerlijk nostalgische avond.

Concert: Garbage. Gehoord: 11/4 Music Hall, Amsterdam.

Inlichtingen: www.garbage.com