`Ik doe het huishouden, da's zat!'

In Nijmegen werft het Kom terug!-team vrouwen zonder uitkering voor de arbeidsmarkt. `Als ze niet gemotiveerd zijn, lukt het nooit.'

,,Werkt u? Nee? En zou u wel wíllen werken?'', vraagt Karoline Snip (38) aan een voorbijgangster op de Nijmeegse markt. ,,Ik doe het huishouden, da's zat!'', roept de vrouw en loopt snel door. Tussen de kraampjes staan drie vrouwen van het wervingsteam Kom terug! Hun taak: vrouwen zonder uitkering weer aan het werk helpen. ,,Met name vrouwen die er al over nadenken willen we een steuntje in de rug geven'', zegt teamleidster Karoline Snip, zelf net weer begonnen met werken. ,,Als iemand heel hard voorbij loopt, laten we die lekker lopen. Het is geen plicht om te gaan werken.'' ,,Maar omdat wij hier staan, komen ze ons tegen en dan krijg je die vrouwen over de streep'', zegt haar collega Mary-Ann Jansen (41). Een nog directere benadering zou volgens Karoline Snip niet werken. ,,Als ze niet gemotiveerd zijn, lukt het nooit.''

In Nederland zijn 5,3 miljoen vrouwen tussen de 15 en 64 jaar oud. Van deze `vrouwelijke beroepsbevolking' werkt 53 procent. In 2010 moet dat 65 procent zijn, volgens het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Van de 5,5 miljoen leden van de `mannelijke beroepsbevolking' is het aandeel dat werkt nu 77 procent.

Minister Vermeend (Sociale Zaken) gaf vorige maand in Nijmegen de aftrap voor het proefproject `Ruim baan voor vrouwen die weer aan de slag willen'. Het Kom terug!-wervingsteam van zes vrouwen gaat naar markten en winkelcentra om vrouwen aan te spreken. Er worden vrouwen geworven voor de thuiszorg en de gezondheidszorg, de detailhandel en functies binnen de zakelijke dienstverlening. Volgens wethouder van Sociale Zaken G. van Rumund worden verschillende doelen gecombineerd; de arbeidsdeelname van vrouwen wordt verhoogd en personeelstekorten worden teruggebracht.

Het team is afgelopen week begonnen en de resultaten ervan zijn ,,honderd procent meegevallen'', aldus Sonia Romero van de Gemeente Nijmegen. Het team heeft veertig inschrijvingsformulieren voor het Centrum voor Werk en Inkomen (CWI) uitgedeeld, dat de vrouwen verder zal begeleiden.

Marieke Jaspers (23) wilde al aan het werk. ,,Maar ik heb de stap tot nu toe nog niet gezet.'' Haar zoontje Nick (2) zit op haar arm, hij krijgt een witte Kom terug!-ballon in zijn handje. Marieke heeft ook nog een dochtertje van vijf. ,,Ik heb wel eens in het ziekenhuis gewerkt, maar toen werd ik zwanger. Mijn man werkt, maar een beetje bijverdienen is nooit weg, toch?''

Josien Berkhout (42) heeft twee dochters van veertien en achttien. Ze is verpleegkundige maar werkt nu niet. De overheid stelt zich `hypocriet' op, volgens haar. ,,Alleen als ze ons nodig hebben, worden er acties zoals deze op touw gezet. Huishouden wordt niet meer gewaardeerd. Iedereen vraagt meteen: `wat doe jij?' Die druk van de maatschappij zet me wel aan het denken, want je kunt wel wat betekenen. Maar thuis ook.''

De wervingsactie is zowel op autochtone als allochtone vrouwen gericht. Fatma Demirici (49) is de enige allochtone vrouw van het wervingsteam. Ze is Turks en zevenentwintig jaar in Nederland. ,,Allochtone vrouwen willen wel werken, maar vaak is de taal een grote barrière. Ook als hun man een uitkering heeft, wordt de stap naar werk moeilijker.

Ze weten niet wat de financiële gevolgen zijn.'' Werken zou wel heel goed zijn voor de inburgering, denkt ze.

Er komen twee Iraanse mannen naar het standje, die informeren naar de werkmogelijkheden voor een Iraanse vrouw. ,,Als mannen interesse tonen, is dat heel fijn'', zegt werver Gemma Shademan (45). Ze kent de vrouw om wie het gaat. ,,Ze heeft vijf kinderen, dus als zij werkt, moet hij thuisblijven. Als je het goed regelt, kan het allemaal''.