Genotsmiddel waarschijnlijk van dopinglijst

Het wereld-antidopinginstituut WADA werkt aan een anti-dopingcode die dezer dagen wordt besproken op een congres op Papendal. Het is de bedoeling dat in het document een geschoonde dopinglijst wordt opgenomen.

Cafeïne, marihuana, alcohol, heroïne en morfine worden vrijwel zeker geschrapt van de dopinglijst, een lijst met verboden stimulerende middelen die onderdeel moet gaan uitmaken van een nog in te voeren mondiale anti-dopingcode.

Dat zei bewegingswetenschap-

per Harm Kuipers gistermiddag op Papendal, waar een internationaal tweedaags congres plaatsvindt over harmonisatie van het anti-dopingbeleid. De status van stoffen als cocaïne, corticosteroïden en efredine zou nog ter discussie staan.

Kuipers is lid van een commissie van het wereld-antidopinginstituut WADA die studie maakt van een nieuwe dopinglijst. Daarin wordt als uitgangspunt voor doping genomen, dat het middel prestatiebevorderend en slecht voor de gezondheid moet zijn. Voor genotsmiddelen en harddrugs wordt een aparte lijst opgesteld, die moet dienen als waarschuwing voor sporters.

Rens van Kleij, directeur van het Nederlands Centrum voor Dopingvraagstukken (NeCeDo), is voorstander van een herschikking. ,,Met een aannemelijke dopinglijst kun je een geloofwaardig anti-dopingbeleid voeren'', zegt hij. ,,Invoering van de anti-dopingcode biedt nu de gelegenheid veranderingen aan te brengen. Als alles opnieuw wordt beschreven, ben je gek als je ook niet de dopinglijst opnieuw tegen het licht houdt en daarop alleen stoffen laat staan die werkelijk prestatiebevorderend zijn.''

Richard Young van WADA en lid van de werkgroep die de code uitwerkt, deelt de mening van de twee Nederlanders. De Amerikaan pleit desondanks voor een ander criterium om een blowende sporter toch te kunnen straffen; hij of zij bezoedelt het imago van de sport. Maar de link met doping mag van hem vervallen.

De opstelling van een anti-dopingcode maakt ook een oud conflict weer actueel. Internationale sportfederaties met een groot aantal professionals, zoals voetbal, wielrennen en tennis, hebben onoverkomelijke bezwaren tegen een uniforme straf van twee jaar. Zij vrezen schadeclaims als voor twee jaar gestrafte atleten het recht op arbeid voorleggen aan de burgerrechter. De Belg Philippe Verbiest, advocaat van de internationale wielerunie UCI, pleitte voor een differentiatie in de strafmaat. Hij verlangde niet voor niets dat de acceptatie van de anti-dopingcode door de nationale regeringen gepaard dient te gaan met aangepassing van de wet.

Verbiest is geen tegenstander van harmonisatie, wel van uniformiteit. ,,Als een wielrenner twee jaar wordt geschorst, kan dat in het extreemste geval tot gevolg hebben dat hij vier keer de Tour de France mist. Normaal gesproken betekent dat het eind van zijn carrière. Daarmee creëer je een ongelijkheid en wordt het tegengestelde bereikt van wat de bedoeling is. Het is best uit te leggen, dat een sporter voor een klein vergrijp licht wordt gestraft.''

Het voorbeeld van de UCI is voor Young van WADA een van de bewijzen dat de werkgroep die de anti-dopingcode voorbereidt a hell of a job heeft. ,,Wij hebben de hele wereld als partij'', schetst hij de grootste complicatie. ,,Dit is van een andere orde dan het één-op-één afsluiten van een contract. Wij moeten een overeenkomst sluiten met regeringen, internationale sportfederaties en nationale olympische comités, dat maakt de uitwerking uitermate ingewikkeld. We kunnen het document zo dun maken, dat het nog deze maand wordt geaccepteerd, maar dat willen we niet. We streven naar een zeer waardevolle code, die gedetailleerd is uitgewerkt en waarover brede consensus bestaat. Als de code zodanig wordt uitgehold dat het weinig meer voorstelt, hebben wij ons werk niet goed gedaan. En dat zou ik mezelf kwalijk nemen.''

Om die reden wordt ook de tijd genomen. Implementatie van de anti-dopingcode heeft WADA voorzien op de Olympische Spelen van 2004. Althans voor de internationale sportfederaties. De regeringen krijgen nog twee jaar extra de tijd, tot en met de Winterspelen van 2006. Tijdens de afsluitende sessie van de eerste congresdag werd bovendien als sanctie voorgesteld om sportfederaties die de code weigeren te ondertekenen, uit te sluiten voor deelname aan grote kampioenschappen of Olympische Spelen. Als straf voor dissidente regeringen wordt geopperd om het betreffende land niet meer in aanmerking te laten komen voor grote sportwedstrijden.

NeCeDo-directeur Van Kleij pleit ondanks de roep om flexibiliteit op tal van gebieden voor standaard normen. ,,Een hematocrietwaarde van 50 bij een bloedtest en een grenswaarde 2 nanogram bij gebruik van nandrolon kan best uniform worden ingevoerd. Het zal niet makkelijk zijn, maar dergelijke zaken zijn te regelen. WADA wil tenslotte ook dat de Nederlandse en Italiaanse regering het document ondertekenen, terwijl die landen respectievelijk een mild en repressief dopingbeleid voeren. De problemen los je niet snel op. Ik kijk altijd maar naar mijn eigen situatie. NeCeDo is een ideële stichting die streeft naar zelfopheffing, maar ik zie me er mijn pensioengerechtigde leeftijd wel halen, terwijl ik nog maar 31 ben. Dat geldt ook voor WADA, dat desondanks bereid is de dopingproblematiek fundamenteel aan te pakken. Dan heb je ambitie, maar vooral ook lef.''