De vreugde kent geen grenzen bij al wat Feyenoord is

Volwassen mannen vielen elkaar huilend van geluk in de armen. Kleine kinderen zongen het oude lied van `Hand in hand kameraden'. De opgefokte sfeer op de tribunes veranderde na afloop in een feestroes die zijn weerga niet kende. De spelers van Feyenoord liepen na het bereiken van de UEFA-Cupfinale een ereronde voor een uitzinnige menigte. Het Bengaals vuurwerk was aan de spelers van Inter niet besteed. Zij waren als eersten in de catacomben.

Een kolkende Kuip was gisteravond het strijdtoneel van een slechte maar spannende halve finale. Vergeleken met het niveau van de Champions League kwam de neutrale toeschouwer niet aan zijn trekken. De UEFA Cup is een troostprijs voor de internationale voetbalelite, hoewel het Rotterdamse legioen deze nuancering logischerwijs naast zich neerlegt. Van een minderwaardigheidscomplex is niet langer sprake.

Feyenoord verdiende gisteravond respect voor zijn verzorgde aanvalsspel. Na een 1-0 zege in de uitwedstrijd behaalde de thuisploeg een zwaarbevochten 2-2 gelijkspel tegen de koploper uit de Serie A. Inter staat symbool voor het dalende niveau van het Italiaanse clubvoetbal: veel gedraaf, weinig overleg. De Argentijnse trainer Cupér heeft de beschikking over twee gelijkwaardige elftallen, maar door zijn rotatiesysteem (weer liet hij de sterspelers Vieri en Recoba op de reservebank plaatsnemen) was van een eenheid geen sprake. Vergeleken met het technische, onsamenhangende spel van de Nerazzurri toonde Feyenoord zijn onverzettelijkheid.

Met de onverwachte finaleplaats heeft Feyenoord de sportieve en financiële malaise in het Nederlandse voetbal tijdelijk naar de achtergrond verdrongen. De nationale topclubs blijken nog aardig opgewassen tegen gerenommeerde tegenstanders uit het buitenland. Zeven jaar na de afschaffing van het transfersysteem kunnen de sombere voorspellingen over een tweedeling in het Europese topvoetbal in de prullenbak. Geld is niet zaligmakend. Een voorbeeldige wedstrijdmentaliteit is bijna even veel waard.

De spelers van Inter waren vorige week in Milaan schijnbaar ongemotiveerd aan het eerste UEFA-Cupduel begonnen. Gisteravond geloofden ze pas in de slotfase in een goede afloop. Binnen een paar minuten werd een 2-0 ruststand (goals Van Hooijdonk en Tomasson) omgebogen in een 2-2 tussenstand (goals Zanetti en Kallon). De inhaalrace van Inter geschiedde in een periode dat de Braziliaan Ronaldo naar de kant was gehaald. De pas herstelde vedette, voor 't eerst sinds vier maanden in het basiselftal, was tot halverwege de tweede helft de gevaarlijkste speler geweest.

Inter had nog een derde treffer nodig om de Kuip in rouwstemming te brengen. De moegestreden Feyenoorders werden als aangeslagen boksers door de gong gered. Een voorzet van Dalmat belandde in de tribunes, waarna het bevrijdingsfeest kon beginnen. De Feyenoorders spraken na afloop over `een wereldprestatie' en `het hoogtepunt in mijn carrière'. Ze begrepen dat het winnen van de UEFA Cup voor hen een eenmalige kans is. Statistisch gezien moet Feyenoord bijna dertig jaar wachten op een volgend huzarenstukje.

Voor het eerst sinds 1974 bereikte de club van rood en wit de eindstrijd van een Europees bekertoernooi. In dat jaar maakte Nederland kennis met voetbalvandalisme. Supporters van verliezend finalist Tottenham Hotspur sloopten toen de stoeltjes aan de westzijde van het stadion. Onverkwikkelijke taferelen bleven dit keer achterwege, hoewel de leus `En wie niet zingt, die is een jood' uit veertigduizend kelen van weinig smaak getuigde. Wat als Inter nog een doelpunt had gemaakt? Zo veel tegenslag zou voor de Rotterdamse aanhang onverdraaglijk zijn geweest.

De spelers van Feyenoord lieten zich niet meeslepen door de euforie op de tribunes. Balbezit was heilig. Met kennis van eigen zaken verdedigde Feyenoord de voordelige stand. De onervaren vleugelverdedigers Gyan en Aros moesten zo veel mogelijk worden ontzien. Voorzichtig aanvallen, luidde het succesvolle scenario.

De kracht van Feyenoord lag bij de centrale verdedigers Paauwe en Van Wonderen en de centrale middenvelders Bosvelt en Emerton. Zij compenseerden hun technische tekortkomingen met slimme rugdekking en risicoloze passes. De spelers gingen voor elkaar door het vuur. Het tekent de stemming in het Rotterdamse kamp, waar trainer Van Marwijk na een wisselvallige start zijn stempel op het elftal weet te drukken. ,,Als team kun je heel veel bereiken en ook van een betere tegenstander winnen'', doceerde de coach na afloop.

Van Marwijk kan volgende maand in de finale tegen Borussia Dortmund zijn eerste hoofdprijs winnen. Feyenoord speelt dan weer een thuiswedstrijd; de Kuip was eerder door de UEFA als locatie aangewezen. Tegen de Duitse topclub speelde Feyenoord twee seizoenen geleden (onder leiding van trainer Beenhakker) twee keer gelijk in de eerste ronde van de Champions League. Dortmund won het hoofdtoernooi in 1997. Feyenoord won in 1970 dezelfde beker, toen nog Europa Cup voor landskampioen geheten.

Van Marwijk deed gisteravond nog niet aan kansberekening. Komende zondag wacht in Eindhoven de cruciale competitiewedstrijd tegen PSV. Beide ploegen moeten winnen om met koploper Ajax in de race voor de landstitel te blijven. ,,We hebben geen tijd om nu al aan Dortmund te denken'', zei de realistische coach. Bij het verlaten van het veld was hij even daarvoor als een held naar de kleedkamer begeleid. Dat was even wennen voor de man die bekend staat als de nuchterheid zelve.

Feyenoord

2

Internazionale

2

Ruststand 2-0. 17. Van Hooijdonk 1-0, 34. Tomasson 2-0, 84. C. Zanetti 2-1, 90. Kallon 2-2 (strafschop). Schdsr: López Nieto (Spa). Tsch: 45.000. Gele kaart: Aros, Emerton, Van Hooijdonk (Feyenoord), C. Zanetti, Emre, Ferraro (Inter).