Midden-Oosten 1

Nu de strijd in het Midden-Oosten verder toeneemt wordt met name in Europa een toenemend eenzijdige pro-Palestijns standpunt ingenomen, zowel geuit in de media als bij de talrijke anti-Israëlische demonstraties van de laatste dagen. Men lijkt vergeten wat de aanleiding is voor de huidige Israëlische acties.

Nadat in 1967 na dreigende vernietiging van Israël door de omringende Arabische landen Israël de controle kreeg over de West-Bank en de Gazastrook, werd direct aangeboden deze gebieden op te geven voor vrede. De reactie van de Arabische wereld was nee tegen vrede, onderhandelingen of erkenning van Israël, waardoor Israël genoodzaakt was de controle over deze op respectievelijk Jordanië en Egypte veroverde gebieden te continueren. Vrij snel na het begin van de Oslo-akkoorden werden vrijwel alle steden in deze gebieden overgedragen aan het Palestijns zelfbestuur zodat meer dan 90% van de bevolking onder Palestijns gezag kwam te vallen. Het doel van Oslo was om hiermee onderling vertrouwen te kweken waardoor de weg zou worden vrijgemaakt voor het oprichten van een Palestijnse staat.

Echter, de waarheid bleek anders. De situatie is voor de Palestijnen alleen maar verslechterd. De door Amnesty International gerapporteerde structurele schending van de mensenrechten door het corrupte Palestijnse gezag, de oogluikend toegestane lynchpartijen onder de eigen bevolking en de verheerlijking en financiële compensatie aan families van zelfmoordterroristen zijn hier voorbeelden van. Ook de antisemitisch getinte schoolboeken geproduceerd van onder andere Nederlands ontwikkelingsgeld zijn niet bevorderlijk voor wederzijds respect. Tevens nam in deze periode het aantal aanslagen op onschuldige Israëlische burgers (waaronder veel door vervolging en onderdrukking geteisterde migranten uit de voormalige Sovjet-Unie) alleen maar toe.

In plaats van het opwekken van vertrouwen zijn deze Palestijnse gebieden een veilig toevluchtsoord voor terroristen gebleken. Na herhaaldelijke beloften van Arafat om een einde te maken aan de terreur heeft hij met behulp van de Al-Aqsa brigades en zijn eigen Fatah-partij de aanslagen de laatste weken alleen maar opgevoerd. In dit licht moeten de Israëlische acties bekeken worden en hopelijk leiden tot een genuanceerder beeld van de huidige situatie.