Dodelijk

Toen ik laatst in de stad Groningen was, kwam ik als voetganger tweemaal in riskante verkeerssituaties terecht. Overstekend vanaf de brug bij het Groninger Museum naar het Stationsplein, belandde ik opeens tussen rijdende bussen. Eerder, in het centrum bij de Grote Markt, moest ik op de stoep een paar passen terug doen, omdat ik anders zou zijn weggeveegd door de staart van zo'n enorme bus die de Gelkingestraat in moest.

Nou én, zult u zeggen, niks spannenders meegemaakt? Toch wel. Dat kwam toen ik afgelopen zaterdag het Dagblad van het Noorden las. De nieuwspagina's werden beheerst door de berichtgeving over een ongeluk op het Stationsplein. Een 14-jarig meisje was doodgedrukt tussen twee bussen van vervoersmaatschappij Arriva. Ze had zich verkeken op de brede uitzwaai van de achterkant van een dubbelassige bus. Ze raakte bekneld tussen de achterkant van deze extra lange bus en de rechtervoorkant van de andere bus.

Er kwamen allerlei insiders aan het woord over de onoverzichtelijke verkeerssituatie op het Stationsplein. De verkeersstromen van fietsers, voetgangers, bussen en taxi's zijn er niet goed gescheiden ze kruisen elkaar. De Rotterdamse stedenbouwkundige Kees Christiaanse heeft al in november bij de presentatie van zijn ontwerp voor een vernieuwd stationsplein gezegd: ,,Het zou mij niet verbazen als er binnenkort een dode valt.''

Wat zei de gemeente? Volgens haar woordvoerder was het ongeluk geen aanleiding om maatregelen te nemen. De verkeerssituatie aldaar was te complex om met één enkele maatregel op te lossen. ,,De chaotische situatie is juist reden geweest om een nieuw ontwerp voor het plein te maken'', zei hij. ,,Kenmerk daarvan is dat alle verkeersstromen van elkaar worden gescheiden.''

In de loop van 2004 moet het zo ver zijn tot zo lang moet je voor je leven vrezen als je je in de buurt van het station ophoudt.

Met één maatregel zouden ze in Groningen alvast kunnen beginnen: het ferm toespreken en niet door een anonieme woordvoerder, maar door de burgemeester of een wethouder zelf van de buschauffeurs in Groningen. Want wat ik in het centrum had meegemaakt, blijkt allerminst uniek. Op de internetsite van het Dagblad van het Noorden klagen tal van lezers over het woeste rijgedrag van de buschauffeurs.

Wat mij in de berichtgeving frappeerde was de parallel met de verkeerssituatie op de Dam in Amsterdam. Ook daar onvoldoende gescheiden verkeersstromen met riskante situaties tot gevolg. Welke verkeersdeskundigen hebben die onzin toch verzonnen? Er moet een filosofie achterzitten, begreep ik, toen ik een Amsterdamse wethouder eens enthousiast hoorde uitleggen dat het goed is dat verkeersgebruikers elkaar kunnen aankijken dat houdt ze alert. Geweldig, je gaat als het ware met open ogen je dood tegemoet.

In een ander opzicht moest ik ook aan het dodelijke ongeluk denken dat de dochter van Anna Enquist op de Dam overkwam. De oorzaak was een andere het ontbreken van een dodehoekspiegel bij een vrachtwagen – maar de reactie van de autoriteiten (o.a. minister Netelenbos) was hetzelfde. Maatregelen? Nee, dat gaat zomaar niet.