Wiener Symphoniker :Mahler

Mahler was sinds zijn eerste Amsterdamse optreden in 1903 altijd al populair in ons land. Voor velen in het buitenland kwam de eerste kennismaking pas in 1971 met de film Death in Venice van Luchino Visconti naar het boek Der Tod in Venedig van Thomas Mann. De dood van de schrijver Gustav Aschenbach (of is het eigenlijk Gustav Mahler?) op het Lido van Venetië zien we in een tergend trage uitzoom, begeleid door het weemoedig-welluidende Adagietto uit de Vijfde symfonie van Mahler.

Het Adagietto werd Mahlers greatest hit. Ook Mahlerdirigenten zagen de film, waren onder de indruk van de trage beelden en gingen het Adagietto steeds langzamer spelen. Haitink ging van 10.35 (1970) via 11.06 (1986) naar 13.55 (1988). In het Death in Venice-jaar 1971 duurde het Adagietto bij de Wiener Symphoniker onder leiding van Hans Swarovsky nog een weldadige 10.32. Veel bijzonderder nog klinkt de symfonie eromheen: een losse Mahlercollage, laag over laag.

Mahler Vijfde symfonie o.l.v. Hans Swarovsky. (Berlin Classics 0017202BC)