RITZEN 2

Afgelopen zaterdag (`De scholen zijn te shabby', W&O 30 maart) werd ik in het bijzonder getroffen door twee uitspraken van de heer Ritzen over de toestand van het onderwijs in de wereld: `Belabberd, omdat er zo ontzettend veel talent niet wordt gebruikt.' En `Het onderwijs in Nederland is in zijn voorkomen te shabby!'

Dat kan toch voor Nederland niet waar zijn na ruim twee decennia bezuiniging en `vernieuwing' onder zijn leiding en die van Van Kemenade, Wallage, Netelenbos en Adelmund. Onderwijsdeskundigen par excellence?

De scholen worden per leerling betaald. Dat betekent elke leerling telt en binnenhouden wie je maar kunt, daarmee voorkom je selectie en ieder krijgt gelijke kansen! Zo passen wij zelfs het onderwijs aan de leerling aan! En dan klaagt hij over te weinig individuele begeleiding, dat moet immers optimaal mogelijk zijn in klaslokalen die ooit in de jaren 60 zijn gebouwd voor 24 leerlingen en die nu worden bezet door 30, 32, ja zelfs 36 leerlingen.

Ook de lesuren hebben we nog eens verlaagd van 50 naar 40 minuten. Zo kunnen leraren 32 lesuren per week geven i.p.v. de maximaal toegestane 26 per week. Dat is meteen een stuk goedkoper. Bovendien kunnen de leerlingen nu, dankzij de Basisvorming, 40 lesuren en meer i.p.v. 32 lesuren per week in de klas zitten. Dat moet toch zijn vruchten afwerpen! Bovendien moeten zij daarnaast thuis nog huiswerk maken, waarna er nog genoeg tijd over blijft voor sport, muziek en andere hobbys. Juist daardoor is het onderwijs hier altijd nog beter, dan elders in de wereld.

Vroeger, ja. Toen sprak de Nederlander 4 talen, maar alleen in bepaalde kringen! Daar had je minstens ulo voor nodig! De ulo heette naderhand mavo. Maar dat stelde wel minder voor hoor, want een havo-leerling kon aan het eind van 4 havo op zijn sloffen een eindexamen tekst van 4 mavo maken. Dat na de Basisvorming en het Studiehuis een leerling uit 5 Atheneum dat niet meer kan heeft vast en andere oorzaak.

Misschien doelt de heer Ritzen daarop met dat `shabby'. Of is het soms, omdat wij leerlingen uit 4 havo en 5 Atheneum voortaan geen Duits en Frans meer aan kunnen bieden? Die vakken worden nog maar door een klein aantal leerlingen gekozen en dat wordt toch te duur?

Gelukkig vermeldt hij, dat men constateert `dat al die lawaaiige leerlingen zoveel lol hebben in het leren'. Vroeger zouden die leraren die voor de klas les staan te geven natuurlijk meteen hebben gezegd, dat degenen die zoveel lawaai maken, ofwel degenen zijn, die het tempo niet kunnen volgen en daarom bewust of onbewust gaan klieren om het tempo te drukken, of wel te weinig uitdaging hebben en zich daarom vervelen. Dat laatste kan bij 40 lesuur per week toch niet meer voorkomen? Maar wat weten diegenen die voor de klas staan nu meer van onderwijs dan de deskundigen?

De angst van de heer Ritzen voor de leraar voor de klas die les geeft, is ongegrond. Sinds de vernieuwingen die mede onder zijn leiding zijn ingevoerd, komt die nauwelijks meer voor. Hij/zij wordt voornamelijk in beslag genomen door het bedienen van de apparatuur, die samen met de traagste leerlingen in de klas het tempo bepaalt. Dit moet een grote geruststelling zijn. Diezelfde leraar heeft gelukkig dankzij het `Studiehuis' in de hogere klassen ook zijn handen vol aan een uitgebreide administratie en de ordeproblemen die ontstaan door de `diversiteit' in de klassen in de goed gevulde klassen.

Zou de vervulling van zijn idealen nu zo aan de heer Ritzen voorbijgegaan zijn sinds hij zich om het onderwijs in de wereld en niet meer om dat in Nederland bekommert?