Pet Shop Boys

Nadat de heren van de Pet Shop Boys zich vorig jaar hadden uitgeleefd op het schrijven van een eigen musical, hebben ze zich weer snel aan een cd gewijd. De werklust van Neil Tennant en Chris Lowe steekt als altijd opmerkelijk af bij hun languissante muziekstijl. Ook op Release wordt er weer muzikaal gekwijnd en gepruild. Ze doen het stijlvol, dat moet gezegd, begeleid door weelderige synthesizerwolken en met de bekakt temerige zangstem van Tennant waarbij `credit-card' klinkt als `crede-k'aat'.

Na hun meesterlijke Very (1993) hebben de Pet Shop Boys nooit meer dat niveau gehaald. Ook nu niet. Dat ligt vooral aan de al te zoete en efemere instrumentaties die als sigarettenrook wegkringelen. Lowe maakte er werk van alle klanken te laten samenvloeien: de akoestische gitaar, de luchtige keyboards, de violen. Nergens is er een contrast of bijtend accent. Op een paar aardige nummers na (Londen, I Get Along) is Release te nietszeggend. Zelfs de aloude ironie van het tweetal is hier vervlogen.

Pet Shop Boys: Release (Parlophone 5381502)