Opvoedvraag: 's ochtends tv?

In onze nieuwe rubriek vragen we lezers wekelijks reacties op opvoedkwesties.

De afkeuring verpakt als vraag. Geen groep die deze stijlfiguur zo vaak gebruikt als die van de (jonge) ouders. Bijvoorbeeld: ,,Mag jouw kind cola drinken?'' Of: ,,Slaapt jullie dochter nog steeds tussen jullie in?'' En ook: ,,Vind je dat goed, dat ze haar navel heeft gepierced?'' De intonatie is die van slecht verhulde verbazing. De mimiek die van de opgetrokken wenkbrauwen. De vragensteller verlangt geen antwoord. De vragensteller wil graag reclame maken voor zijn eigen opvoedingsmethode.

In vrijwel iedere ouder schuilt een pedagogische politie-agent, al heeft de een er zichtbaar meer plezier in dan de ander. Maar de ouder die op het ene moment wordt gearresteerd om zijn snoepbeleid, deelt op een ander moment misschien zelf de bonnen uit als het om televisiegedrag gaat. En iedere ouder weet: het voelt niet lekker om in de handen van de pedagogische politie te vallen. Net als de automobilist die maar één glas wijn opheeft en van een verkeerscontrole niets te vrezen heeft, op het moment dat hij moet blazen onstaat toch twijfel.

De inspectiedrang – en de twijfel – lijken het sterkst bij ouders die net een baby hebben gekregen. Zij koesteren nog de illusie dat de blauwdruk in hun hoofd van de ideale opvoeding bestand is tegen tijdgebrek, relatieproblemen en oververmoeidheid. Maar het zijn niet alleen ouders die grossieren in opvoedwijsheden. Niet zelden zijn het juist kinderlozen die hun loepzuivere kijk op opvoeden ongevraagd uitventen.

Maar waar bemoeien we ons eigenlijk mee? En waarom vaak zo fanatiek? Wie proberen we te overtuigen? En waarom? Kan het niet zo zijn dat iedereen gelijk heeft voor zijn eigen kind? En zijn kinderen niet juist gebaat bij een gezonde dosis onredelijkheid en inconsequenties? Is er zoiets als ouderlijke intuïtie? En is dat niet het beste kompas?

Op deze plek wil de redactie van Leven &cetera een podium voor ouders openen om hun kijk op opvoeden te geven. We houden het simpel. Niet van tafel voordat je bord leeg is. Bezoek netjes een hand geven. Van die dingen. Een uitwisseling van twijfels, irritaties en overtuigingen. Niet zozeer ter lering, meer als vermaak. (Wat is er lekkerder dan praten over je eigen kind?) Maar misschien ook om te zien dat iedere ouder de deskundige van zijn eigen kind is, en van zijn eigen kind alleen. Wordt het niet tijd dat de ouders van nu weerstand ontwikkelen tegen de pedagogische politie?

We trappen af met een veelvoorkomende huisregel: Geen televisie kijken voor het naar school gaan 's ochtends. Waarom eigenlijk niet? Als dat nou voor een kind de beste manier is om in de dag te komen? En als de televisie 's ochtends wel aangaat, wat mag er dan op? Is Zappelin beter verteerbaar dan CartoonNetwork?

Stuur uw reactie naar: leven@nrc.nl of naar NRC Leven, Postbus 3372 1001 AD Amsterdam, fax: 020 5352355, onder vermelding van naam, geslacht, woonplaats en leeftijd. De redactie van Leven &cetera maakt een selectie uit uw bijdragen.