Schoolgeld

Aan de Mary Dresselhuys Prijs, die deze week werd gewonnen door actrice Sylvia Poorta, zit een leuk bedrag verbonden: 11.345 euro. Fijn, dacht Poorta, ga ik zaterdag naar de Bijenkorf om een paar leuke zomerjurkjes uit te zoeken. Maar helaas, weldoener Joop van den Ende – die de prijs instelde – bepaalde streng: ,,te besteden aan verdergaande studie in alle vormen van toneelspelen.''

Heb je eens een meevaller, moet je het aan studie besteden. Alsof je voor je examen een scooter vraagt, en een wasmachine krijgt. Geld geven onder voorwaarden heeft sowieso iets belerends en vernederends. Vijftig cent geven aan een zwerver en dan zeggen: ,,En er geen drugs voor kopen, hoor!'' Bij een prijs is het helemaal een domper. ,,U bent goed, maar u moet nog veel leren'', zegt de jury in feite.

Nu zou dat voor jonge acteurs die net zijn afgestudeerd nog iets kunnen betekenen. Maar Sylvia Poorta is al achttien jaar van school. Ze werkte voor het Ro Theater en sinds 1993 voor De Trust, die nu De Theatercompagnie heet. In 1996 kreeg ze reeds de Theo d'Or voor de rol van Mephisto in Faust. Ze speelde zo'n vijftig, zeer uiteenlopende rollen: volksvrouwen, zwerfsters, bejaarden, lichtzinnige dames die hun kersentuin verliezen, tirannieke dames, dames die naar Moskou willen, eenzame Sound-of-Musicfans; ze kan het allemaal. De jury van de Dresselhuysprijs zegt het zelf: ,,Poorta is een complete actrice, of zij nu spreekt, zwijgt of zingt op het toneel.'' Wat zou dat ,,veelzijdige toptalent'' nog moeten leren?

Misschien wil schenker Joop van den Ende haar omscholen tot musicalster. Wat zou hij anders bedoelen met dat nadrukkelijke ,,alle vormen van toneelspelen''? Ook dat zou ze trouwens zo ook best kunnen. In haar jeugd volgde ze balletlessen. Uit haar solo `So Long, Farewell, Auf wiederseh'n, Goodbye' bleek dat ze prachtig kan zingen. Zelfs een rol in een soap zal nog wel lukken.

Poorta moet maar een creatieve invulling vinden voor het bijschoolgeld. Acteur Ramsey Nasr, die ooit zo'n voorwaarde-prijs won met zijn afstudeervoorstelling, loste het handig op door voor duizenden guldens boeken aan te schaffen. En heus niet alleen studieboeken. Poorta moet gewoon braaf knikken tegen de meester, zeggen dat ze heel hard zal studeren in de vakantie, maar ondertussen met het geld lekker op `studiereis' naar Hawaii gaan. Voor een ochtendcursus aan de hoela-dansacademie.