Snelle dans in Stars & Heroes

Ondernemingszin kan het gezelschap Introdans niet worden ontzegd. Het nieuwe `Amerikaanse' programma waarmee het onder de titel Stars & Heroes tot de zomer op tournee gaat, bevat maar liefst vijf premières. Drie bestaande choreografieën van de befaamde Amerikanen Twyla Harp en David Parsons, een nieuw werk van de jonge Amerikaan Adam Hougland en voor de vijfde première tekent Nils Christe. Hij koos muziek van John Adams zodat ook de Nederlandse inbreng een Amerikaans element kreeg.

Amerika, en met name New York, staat voor energie, vitaliteit, tempo en dat is wat Stars & Heroes volop biedt. Geen diepzinnigheid, geen gekwelde bewegingen, maar een bruisende stroom van snelle sprongen, gevaarlijke vallen, pittige loopjes en flitsende draaien die het uiterste vragen van het uithoudingsvermogen en de souplesse van de dansers. Dat Christe in zijn Tromba Lontana stilistisch te werk zou gaan was te verwachten. Zijn werk is uitgebalanceerd, heeft ondanks de dynamiek een harmonische rust en wordt nauw verbonden met de structuur van John Adams' muziek.

Naast Christe is Adam Hougland duidelijk een jonkie die niets van zijn ideeën en vondsten durft weg te gooien. In zijn Living Proof laat hij zich nogal overrompelen door de muziek van Philip Glass. Maar hij weet met beweging om te gaan, met ruimtelijke indeling en ritmische nuances. Het simpele, maar geraffineerde toneelbeeld en de kostuums van Keso Dekker gaan een stap verder dan Hougland en brengen rust in zijn overdaad.

Overdadig is ook Twyla Tharps The Junk Duet, afkomstig uit haar langere choreografie Known by Heart. Het is speels, showy, razend lastig en biedt een typisch Amerikaanse mengeling van dansstijlen en technieken. Katherine Stimson en Dario Tortorelli realiseren veel van Tharps quasi nonchalante, klatergoud, al moeten ze daarvoor tot het uiterste van hun kunnen gaan.

Een regelrechte hit is David Parsons' uit 1982 stammende Caught, een vijf minuten durende fantastische solo waarin het stroboscopische lichtgebruik de danser steeds op het moment vangt dat hij een sprong maakt en zo de suggestie wekt dat hij vliegt. Hoe vaak je het ook ziet, het is steeds weer opwindend en Karl Schreiner is een goede vertolker van die illusie. Parsons' Closure uit 1996, tot besluit, is een waterval van bewegingen. Acht dansers spoeden zich door de ruimte in clusterende en weer wijd uitwaaierende patronen, gedreven door een opzwiepende macht die zelfs de wat rustiger fragmenten van agitatie voorziet. De Introdans-dansers kwamen als overwinnaars uit de uitputtingsslag. En dat is geen gering compliment.

Gezelschap: Introdans: `Stars & Heroes'. Choreografieën van Nils Christe, Twyla Tharp, Adam Hougland en David Parsons. Gezien: 30 maart. Toernee t/m juni, Inl 026-3512111 of www.introdans.nl