Iedereen is plomp en dof

Een zwarte man neukt met een wit meisje. Zij is zijn leerling, hij is haar leraar aan een universiteit waar je schrijven kunt leren. Zeg ``fuck me nigger'', zegt hij. Ze zegt het. En ze schrijft er een verhaal over. Het is een slecht verhaal, vindt hij. Dat het de waarheid is, doet aan zijn oordeel niets af.

Een rijk joods jongetje praat met zijn Midden-Amerikaanse huishoudster. Haar zoon is net wegens moord ter dood veroordeeld. Heeft hij het gedaan, vraagt het jongetje. Ja, zegt ze. Waarom huil je dan, vraagt het jongetje. Dan is het toch heel goed dat hij ter dood veroordeeld wordt?

Storytelling is de derde film van de Amerikaanse regisseur Todd Solondz. De film lijdt daaronder. Welcome to the Dollhouse en Happiness, Solondz' vorige films, wekten verwachtingen die door Storytelling niet worden ingelost. Dat komt niet doordat Storytelling een slechtere film is, maar wel een moeilijkere. Het is een film zonder charme, die nooit wil vertederen. De nieuwe film doet de twee oudere met terugwerkende kracht op American Beauty lijken, de film die in Storytelling belachelijk wordt gemaakt omdat hij de mens met het leven probeert te verzoenen.

Volgens Solondz valt er niets meer te verzoenen. De eerdere films van Solondz combineerden een hartverscheurend eerlijke blik op de mensen die in voorsteden van New Jersey hun leven slijten met sympathie voor die mensen. In Storytelling is alleen de hartverscheurende eerlijkheid overgebleven. Happiness was vertederend en uitzinnig. Storytelling is plomp en dof. Dat betekent niet dat Solondz op zijn personages neerkijkt, of in ieder geval niet op hen alleen. Hij kijkt net zo goed op zichzelf neer. In Storytelling zet Solondz ook zijn eigen beroepsgroep te kijk.

Storytelling bestaat uit twee delen. Het eerste, Fiction, gaat over de leraar en zijn studente. Het tweede, Non Fiction, gaat over een mislukte acteur die een documentaire maakte over de gegoede joodse familie en in het bijzonder over een van de zoons, Scooby - een jongen die droomt van beroemd worden zonder een enkel talent te bezitten. Scooby's gezicht is niet de kern, maar het vacuüm van de film. Het is niet lelijk, niet mooi, niet afstotelijk, niet aantrekkelijk. Het is helemaal niets.

Storytelling. Regie: Todd Solondz. Met: Robert Wisdom, Selma Blair, Leo Fitzpatrick, Noah Fleiss, Paul Giamatti, John Goodman, Julie Hagerty, Lupe Ontiveros, Jonathan Osser. In 9 bioscopen.