Oxford profiteert van fouten Cambridge

Als eerste Nederlander heeft Gerritjan Eggenkamp zaterdag The University Boat Race gewonnen. Op de Theems versloeg Oxford de ploeg van Cambridge.

De 148ste Boatrace, de traditionele roeiwedstrijd tussen de twee Engelse universiteitsteams op de Thames in Londen, leek voor Oxford nadelig te beginnen. De ploeg verloor de toss om de start. De opgegooide munt viel in het voordeel van Cambridge. Geheel onverwacht besloot Cambridge aan de kant van Londen te starten. In 1974 koos Cambridge voor het laatst deze `Middlesex-side', in 1948 won Cambridge voor het laatst nadat de ploeg dezelfde keuze had gemaakt. ,,Welke mafketel kiest voor Middlesex? Ze nemen ons niet eens serieus dachten we'', zou de Nederlander Dirkjan Eggenkamp, lid van Oxford, later zeggen.

De keuze leverde in de eerste fase van de race weliswaar eenderde bootlengte voorsprong op en het voordeel van de laatste binnenbocht, maar bracht vooral veel risico met zich mee. Cambridge zou, om het voordeel uit de start te verzilveren, Oxford voor Hammersmith Bridge gepasseerd moeten zijn om ook de lange binnenbocht om Surrey af te dwingen. Het baanvoordeel en een snelle start vormen doorgaans de ingrediënten voor de overwinning.

Cambridge overschatte zichzelf. In de laatste trainingen roeide de ploeg zes slagen per minuut meer dan Oxford en zou daarmee vanaf de start de wedstrijd domineren. Cambridge lag niet helemaal recht in de baan toen wedstrijdleider Simon Harris het startsein gaf. De eerste haal van Cambridge verliep rommelig en Oxford ging direct aan de leiding. Dark Blue Oxford, op papier minder sterk dan Light Blue Cambridge, beantwoordden aanval op aanval succesvol.

Cambridge faalde. De ploeg won in de eerste binnenbocht niet meer dan twee roeiplaatsen. Maar Oxford raakte enigszins uit het solide wedstrijdritme en Cambrigde begon sterker te varen.

De 19-jarige stuurman Pete Hackworth hield Oxford vrijwel constant in het vier, vijf meter brede deel van de Theems waar de getijdestroming het meest voordelig is. Omdat Oxford alleen de eerste paar honderd meter voorop roeide, ontving het waarschuwing op waarschuwing om Cambridge de koers te laten bepalen. In de strijd om het ideale parcours raakten de riemen van de twee ploegen elkaar driemaal. Eggenkamp: ,,Dan moet je je riem goed vasthouden en zo hard mogelijk een ander z'n riem uit z'n handen proberen te meppen. Ik heb zeker wat geraakt, maar helaas niet hard genoeg.''

In de Surreybocht had Oxford de race moeten beslissen. Dit keer faalde Dark Blue. Cambridge behield de magere voorsprong en zou, zolang de ploegen naast elkaar bleven varen, het voordeel van de laatste bocht voor de finish kunnen benutten. ,,Je moet er bij blijven, dat weet iedereen'', sprak de 26-jarige Nederlander. ,,Tactisch is het van het grootste belang dat je nooit een bootlengte achter komt te liggen. Je kunt beter zoals wij deden je twintig hardste halen ooit er ingooien om aansluiting te houden, anders is de race verloren. Het is nog nooit voorgekomen dat een ploeg op een lengte achterstand heeft gewonnen.''

Oxford vond halverwege de Surrey Bend het wedstrijdritme terug. Cambridge kreeg het moeilijk. Met name de Duitse international Sebastian Mayer had zijn krachten verspeeld. Snakkend naar adem gleed het blad van de riem steeds minder efficient door het water.

Ter hoogte van Barnes Bridge, 800 meter voor de finish, moest Oxford een halve seconde goedmaken in de buitenbocht. Slechts in twee van de 147 voorgaande races, in 1952 en 1886, won de ploeg die bij de spoorbrug op achterstand roeide. Ook de Amerikaan Dan Perkins, de laatste vier jaar tweemaal aan een hersentumor geopereerd, had de avond voor de race de opnames van de race van '52 gezien. Perkins: ,,Daar zagen we dat het kon; door die bocht roeien en dan winnen met een puntje voorsprong. Dat hielden we in onze gedachten, het feit dat het mogelijk was.'' Eggenkamp: ,,Onder Barnes Bridge hoor je in de buitenbocht een halve bootlengte te verliezen, we verloren maar twee poppetjes. Vanaf dat moment wisten we dat we gingen winnen, dat was het keerpunt in de wedstrijd. Op het eind begon in onze boot iets te leven van `we gaan winnen!' Dan kun je net iets meer geven dan wanneer je het gevoel hebt aan het verliezen te zijn'', zei Eggenkamp.

De pijn in het lichaam van de Nederlander werd niet minder, wel draaglijker. Mayer daarentegen stortte voor de finish volledig in, Cambridge kon met zeven roeiers de genadeslag van Oxford onmogelijk afweren. ,,Vijftien halen voor de finish keek ik opzij en zag ik hun boegbal, vanaf dat moment besefte ik dat we zouden winnen en werd het genieten.''

Na 16 minuten en 54 seconden ging Oxford over de finish bij Putney Bridge. Het verschil met Cambridge: twee seconden.