Oranje Zwart wint dit keer wel Europa Cup

De hockeyers van Oranje Zwart veroverden gisteren eindelijk de Europa Cup II. Dit keer liet de ploeg uit Eindhoven zich in tegentelling tot voorgaande jaren, op eigen veld niet in de finale verrassen.

Even dreigde de geschiedenis zich gisteren te herhalen voor Oranje Zwart, de ploeg die de laatste jaren steevast ten onder ging in de finale. Opnieuw had de spanning immers een verlammende uitwerking op (een deel van) het elftal, met alle mogelijke gevolgen vandien. Niet voor niets maakte het publiek zich al na één helft op voor een pijnlijk déjà-vu.

Zover kwam het uiteindelijk niet, want vlak na rust hervonden de hockeyers uit Eindhoven zichzelf in het duel met het oerdegelijke Engelse Reading. Om na de gelijkmaker van Rob Reckers (1-1) vervolgens de verplichte strafballenserie (5-3) koelbloedig in het eigen voordeel te beslechten. Ten overstaan van de eigen achterban mocht aanvoerder Piet-Hein Geeris kort daarop de begeerde eerste prijs uit de clubhistorie in ontvangst nemen: de Europa Cup II.

Groot was het contrast met ruim negen maanden geleden, toen de ploeg op eigen veld onderuit ging tegen het uitgekookte Den Bosch en naderhand verviel in een collectieve klaagzang.

Ditmaal ging oud-voorzitter Joop Veelenturf op de schouders, nadat de financiële aanjager van Oranje Zwarts sportieve opmars vorig jaar nog werd verketterd door de opportunistische leden van de businessclub.

Trainer-coach Roger van Gent koesterde de eindoverwinning, ook al geniet de op één (Europa Cup voor landskampioenen) na belangrijkste prijs in het Europese clubhockey nauwelijks aanzien gelet op het povere verweer in de voorronde. ,,Wat anderen denken en vinden, interesseert mij niet. Een prijs is een prijs, en ik hoop dat deze club nu eindelijk is verlost van een complex nu ze weten dat ze ook prijzen kunnen winnen.''

Als geen ander onderkent Van Gent de aanstekelijke werking van succes. Met Den Bosch won hij drie Europa Cups en ,,bleek de ene prijs de inleiding voor de andere''. Pas de komende weken, bij het vervolg van de competitie, blijkt of Oranje Zwart inderdaad een mentale barrière heeft geslecht. Met nog elf wedstrijden voor de boeg bedraagt de achterstand op de vierde plaats de positie die aan het einde van het seizoen recht geeft op deelname aan de play-offs slechts vijf punten.

Van Gent heeft de maand april, met duels tegen titelkandidaten Amsterdam, Den Bosch en HCKZ, al uitgeroepen tot ,,de maand van het resultaat''. Een eerste aanzet daartoe volgde gisteren, tegen een tegenstander die op maar liefst zes internationals een beroep kon doen en al na twintig minuten op voorsprong kwam na een geraffineerde cornervariant.

Geen moment had Van Gent echter getwijfeld aan de zege, zo verkondigde hij na afloop. Dat klonk wat al te makkelijk na een eerste helft waarin een aantal spelers stijf stond van de spanning en nadrukkelijk solliciteerde naar een afstraffing. In de rust sprak Van Gent `de zondaars', onder wie het `eeuwige talent' Reckers, vermanend toe. ,,Ik heb gezegd dat ik het beu was. Het hele jaar een grote mond, zo van: we worden wel eventjes kampioen. En vervolgens staan de meesten hier voor rust als een stel schuchtere schooljongetjes te spelen.''

In dat opzicht stond het duel van gisteren symbool voor de worsteling van Van Gent, sinds hij afgelopen zomer de tot assistent-bondscoach gepromoveerde Michel van den Heuvel kwam aflossen. Zuchtend: ,,Het probleem was dat deze jongens jarenlang met een gouden handschoen zijn aangepakt. Ik ben iemand van de directe aanpak en hoewel het even heeft geduurd, zegt mijn gevoel dat we nu eindelijk een mentaal sterk frame hebben staan.''

Het spel oogt minder frivool dan onder zijn voorganger, maar aan schoonheid zegt de bondscoach van het Nederlandse zaalhockeyteam geen boodschap te hebben. Van Gent, cynisch: ,,Dat je met mooi hockey geen kampioen word, daar weten ze bij Oranje Zwart alles van. Ik heb liever punten dan waardering.''

Veel tijd en energie stak Van Gent ook in de jeugd. Ook die investering lijkt zich langzaam maar zeker uit te betalen. Het grootste talent is Robert van der Horst en speelt in de laatste linie, waar de pas 17-jarige zoon van de OZ-voorzitter de plaats heeft ingenomen van de tien jaar oudere Christian Kurtz. De voormalig Duits international werd afgelopen zomer op de valreep gepresenteerd als `een cruciale versterking', maar is in de beslissende fase van het seizoen veroordeeld tot de bank.