Flitsende krullenbol

,,Ik heb genoeg brandstof om uren door te gaan'', rapt Jochem Myjer, ,,en dat is geen keus: ik ben ermee geboren, en dat meen ik serieus.'' Hij is, vertelt hij, hyperactief – en dat zullen we weten. Adéhadé, zijn tweede voorstelling, lijkt voornamelijk te moeten aantonen hoe snel hij kan praten, viool en piano spelen, zingen, springen en heen en weer banjeren. Hij flitst van het ene onderwerp naar het volgende, en nooit blijft hij langer ergens hangen dan absoluut noodzakelijk is.

Jochem Myjer is 24, trekt volle zalen, en is ook al in de gretige greep van de radio beland. De televisie zal ongetwijfeld volgen. Hij is een druktemaker in de voetsporen van Bert Visscher, met een wendbaar hoofd onder zijn krullenbol. Zijn onderwerpen zijn niet origineel (ongeluk in de liefde, wachten in de rij in de supermarkt, verbazing over tv-programma's), zijn grappen missen scherpte en zijn krachttermen zijn nog te obligaat gekopieerd van Youp van 't Hek om te verrassen. Maar zijn publiek deelt die reserves niet.

En er staat ook wel degelijk iets tegenover. Jochem Myjer staat op het toneel met een air dat de geboren komediant verraadt, en kan af en toe ook onverwacht uit de hoek komen. Zo onderbreekt hij een verhaaltje om een nieuwslezer te spelen, die met alle bijbehorende gemeenplaatsen de laatste stand van zaken geeft – zonder te vertellen waar het over gaat. Dat is grappig, net als de treffende imitaties van Paul Jambers, Jos Brink, Martin Gaus, Frans Bromet en Jules Deelder. Maar ook die zijn alweer voorbij voordat er echt werk van is gemaakt. Myjer heeft tot dusver bar weinig te zeggen, maar daar is hij wel bedreven in.

Voorstelling: Adéhadé, door Jochem Myjer. Regie: Shireen Strooker. Gezien: 29/3 in de Schouwburg, Amstelveen. Tournee t/m 12/6 en volgend seizoen. Inl. 050-3131988 of www.lansink.nl