Brave informatie voor hulpeloze lezers

Trots staan de dames van leesgroep AchtPlus uit Krimpen aan den IJssel op de foto. Zij wonnen de Algemeen Dagblad Leesclub Prijs 2001, duizend gulden en een boek van plexiglas, met hun leestip over Smeltbreedtes van Joan Clark. De tip is het boek vooral niet te lezen: ,,Thematiek en motieven (-) zijn zo boeiend als Koffietijd, Tupperware en Hotelbon. (-) Haar natuurbeschrijvingen zijn van het kaliber Ambi-Pur, Marjolein Bastin, Vivaldi en azalea's.'

AchtPlus is het voorbeeld van een `wilde leesgroep', schrijft het blad Boekdelen. `Wild' in de zin van `spontaan ontstaan'. Acht vrouwen praten over boeken bij een van hen thuis en eten daar wat bij (vandaar dat `Plus' in hun naam). Nederland is rijk aan dit soort iniatieven. Boekdelen is hun blad: ,,voor iedereen met een levendige belangstelling voor literatuur, met specifieke aandacht voor het lezen in leeskringen'. Boekdelen verschijnt vier keer per jaar.

Volgens het redactioneel wil Boekdelen al die lezers die `weleens op een boek geen vat kunnen krijgen' en zich dan `hulpeloos' voelen, extra informatie bieden. Iets verhelderends liefst, net als `recensent, leeskringbegeleider of medelezer' dat kunnen doen. Het is een mooi maar vaag streven. Want over welke boeken moet het dan gaan? De selectie van de redactie maakt een zeer willekeurige indruk.

Het uitvoerige `auteurskatern' in dit maartnummer gaat over Hans Maarten van den Brink. Het is zeker informatief, maar wel opvallend schools en saai gesteld. Eerst is er een keurige levensbeschrijving van de auteur, dan een analyse van Over het water, Van den Brinks novelle uit 1998. Het is geschreven op de manier van een uittrekselboek, met kopjes als `thematiek', `personages' en `taal en stijl'. Een lijst discussietips wordt bijgeleverd.

Boekdelen is helaas wat flets van toon, ook de stukken die zich lenen voor een levendiger benadering, zoals het gesprek met de oprichters van www.schrijversnet.nl. Zij dromen ervan dat Arnon Grunberg en `Sophie uit Assen' elkaar digitaal, op hun site, de hand gaan schudden. Maar dromen Grunberg en Sophie daar zelf ook van?

De meest leesbare, prikkelende rubriek is `de Salon', waar een ieder zijn mening over een van tevoren gekozen boek heen kan sturen. Dit keer gaat het om Zonder genade van Renate Dorrestein. Linie uit Nijmegen schrijft ferm dat de stijl niet deugt: ,,`Zittend aan zijn bureau kwam zelfs de kleurige biotoop van Electro hem als bedreigend voor'– wie zou niet bang zijn als er een biotoop aan zijn bureau zat?'

Boekdelen lijkt vooral een blad te zijn voor wie de literaire bijlagen van kranten en tijdschriften links laat liggen. Er staat nauwelijks iets nieuws in, op de literaire uitgaanstips na. Levendig wordt het waarschijnlijk pas in de leeskring zelf.

Boekdelen, tijdschrift voor lezers en leeskringen. Jaargang 2, nr 1, maart 2002. Biblion Uitgeverij, 7,50 euro.