Mobiele aanbieders tot de orde geroepen

De Europese mededingingsautoriteiten gaan misschien wat hardhandig te werk. Maar ze kunnen de mobiele-telecombedrijven nauwelijks hard genoeg treffen als het gaat om de kosten van het koppelen van bellers met een vaste aansluiting aan hun eigen netwerken. Daarvoor brengen de mobiele aanbieders tien- tot twintigmaal zoveel in rekening als de aanbieders van vaste telefonie.

Dat is schandalig. In de eerste plaats zijn deze kosten veel te hoog. Het kost mobiele aanbieders waarschijnlijk niet meer dan tweemaal zoveel als vaste aanbieders om een telefoontje door te geven. In de tweede plaats verschillen deze kosten tussen de mobiele aanbieders onderling heel weinig, wat op een geheime afspraak duidt.

Nu de Europese Commissie eindelijk met harde maatregelen dreigt - door KPN ervan te beschuldigen buitensporige koppelingstarieven te hanteren en andere aanbieders te onderzoeken - probeert de bedrijfstak zich eronderuit te wriemelen. De aanbieders beweren dat het oneerlijk is de koppelingstarieven aan regulering te onderwerpen nu de sector worstelt met de kosten van het aanleggen van UMTS-netwerken. Wat een absurde logica. Waarom moet de consument opdraaien voor de slechte investeringsbeslissingen van bedrijven?

Een verleidelijker argument tegen regulering is dat die de zwakkere mobiele aanbieders uit de markt drukt. Wordt de consument daarvan op de langere termijn niet ook de dupe? Misschien. Maar veel mobiele markten, met name die van Duitsland, schreeuwen om consolidatie. Daardoor kunnen de middelgrote aanbieders sterker worden. Bovendien zijn er betere manieren om de markten open te houden - zoals het dwingen van sterke aanbieders om hun netwerken te verhuren aan zwakkere - dan de instandhouding van een systeem dat consumenten te veel laat betalen.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.