IK KAN NIET STOPPEN

Naam: Neeltje van der Gun (22)

Woonplaats: Lisse

Beroep: Administratief medewerker

Verzamelt: pinguïns

,,Het merendeel van mijn pinguïns zit nog in dozen, omdat ik geen plaats heb om ze allemaal uit te stallen. Ik houd mezelf maar voor dat ze tijdelijk in die dozen zitten. Ooit hoop ik wat groter te gaan wonen en een hele pinguïnkamer in te richten, maar voorlopig zit dat er helaas niet in.

Hoeveel ik er heb? Poeh, ik zou het echt niet weten. Het zou een dagtaak zijn om ze te tellen. Misschien tweeduizend, maar het zouden er ook duizend meer kunnen zijn, want ik verzamel echt álles wat met pinguïns te maken heeft: beeldjes, knuffels, krantenartikelen, videobeelden, ansichtkaarten, posters, kleding, boeken, douchegordijnen, kerstslingers, kaarsen, haarspeldjes. Soms koop ik zelfs dingen dubbel. Eén voor dagelijks gebruik en een voor de verzameling. Want als je ze gebruikt gaan ze eerder kapot en dat is zonde.

Toen ik klein was, is mijn moeder met de verzameling begonnen. Ze zocht iets bijzonders, met symbolische waarde. Ze kwam op pinguïns omdat mijn buurmeisje, als ze me vroeger zag lopen, door de heg heen riep dat ik waggelde als een pinguïn. Dat klopte. Mijn moeder vond het een mooie vergelijking en herinnerde zich dat mijn vader ook zo liep. Zo is het begonnen.

Soms is het wel hinderlijk dat ik pinguïns spaar. Zeker vroeger. Als we op vakantie waren en een winkel binnenkwamen waar ze iets met pinguïns hadden, dan moest ik dat natuurlijk hebben. Dat is het gekke van verzamelen: je kunt er niet mee ophouden. Waar ik mij over verbaas, is dat ik na al die jaren nog steeds weet wat ik in huis heb. Ik heb maar een of twee keer een dubbele gekocht.

De mooiste? Dat is moeilijk. Ik kan wel een paar hele bijzondere exemplaren aanwijzen. Maandelijks koop ik drie, vier, vijf, soms tien nieuwe pinguïns. Zijn ze redelijk duur en lijken ze op iets dat ik al heb, dan laat ik ze wel eens staan. Meer dan vijftien euro wil ik er meestal niet aan uitgeven. Tenzij ze heel bijzonder zijn.