De schok: Graham Hill

Autocoureurs zijn snelheidsduivels die hun leven niet alleen in de racerij op het spel zetten. Net als de bijna verongelukte Niki Lauda koesterde de verongelukte Graham Hill een voorliefde voor vliegtuigen.

Hij was ook een verdienstelijke motorcoureur, maar na een ongeluk bleek zijn ene been twee centimeter korter dan zijn andere been. Eenmaal afgekeurd voor de motorsport meldde hij zich op 23-jarige leeftijd als monteur in de Formule I. Hij was in dienst bij teambaas Colin Chapman en zeurde net zo lang tot hij een proefrit mocht maken. Hij bleek een veelzijdig talent dat opviel door zijn uiterlijk van een beroepsofficier: dunne snor en achterover gekamd haar. Hij was binnen en buiten de baan een gentleman. Hij was de eerste coureur die de wereldtitel, de 24 uurs-race van Le Mans én de Indy 500 op zijn naam schreef. Hij overleefde twee crashes en won wereldtitels. Nog geen jaar na zijn afscheid verongelukte hij in 1975 in een privéjet. Op een mistige dag botste hij met zijn vliegtuig tegen een boom op een golfbaan bij Londen. De 46-jarige piloot Hill overleed ter plekke, net als de vijf inzittenden die deel uitmaakten van een raceteam waaraan hij leiding gaf. De nabestaanden van de andere slachtoffers eisten van zijn weduwe een schadevergoeding; zijn vliegbrevet was verlopen. Weduwe Hill moest nog tot een paar jaar geleden doodsangsten uitstaan. Zoon Damon trad in de voetsporen van zijn vader en werd ook een keer wereldkampioen in de Formule I.

Dit is de 36ste aflevering een serie over schokkende sportmomenten.