Vlo in je vacht

`Wij spelen niet meer met je!' zegt Henriette. Ze steekt haar neus in de lucht. Achter haar staat Tobias. Hij kijkt naar de grond.

,,Jij ook niet?'' vraagt Rintje.

Tobias schudt zijn kop. ,,Nee, ik ook niet,'' zegt hij bedremmeld.

,,Maar waarom dan niet?'' vraagt Rintje.

,,Honden die te veel krabben mogen niet met ons spelen,'' zegt Henriette.

,,Maar elke hond krabt toch wel eens, al is het maar achter zijn oor,'' zegt

Rintje.

,,Je hebt krabben en krabben,'' zegt Henriette. ,,En jij krabt omdat,'' (ze trekt een heel vies gezicht ), ,,omdat je vlooien hebt!''

Tobias knikt. ,,Ik heb er een zien springen,'' zegt hij.

,,Huuh!'' rilt Henriette. ,,Ik moet er toch niet aan denken, vlooien tussen mijn krullen, afschuwelijk!''

Ze draait zich om. ,,Kom Tobias, snel wegwezen, straks springt er eentje over op onze vacht!''

Rintje kijkt ze beduusd na. Mooie vrienden heb ik, denkt hij. Een vlo in je vacht en weg zijn ze. Verdrietig loopt hij naar huis.

,,Wat kijk je sip,'' zegt mama als hij binnenkomt.

,,Henriette en Tobias willen niet meer met me spelen, ze zeggen dat ik vlooien heb!''

,,Kom maar eens hier,'' zegt mama. Ze pakt een kam en haalt die door Rintjes vacht. ,,Het klopt, je hebt echt vlooien,'' zegt mama.

,,Hoe kan dat nou?'' vraagt Rintje.

,,Zodra het mooi weer wordt, worden de vlooien wakker,'' zegt mama.

Ze pakt een grote rode teil en laat hem vol water lopen. ,,Maar waar vlooien niet van houden is water!''

Mama pakt Rintje op en laat hem in de teil zakken. Ze zeept hem goed in. Brrrr, denkt Rintje, vlooien houden niet van water, maar ik ben er ook niet zo dol op!

Uit zijn vacht ziet hij een vlo springen. ,,Kijk!'' roept Rintje. ,,Daar gaat er een!''

De vlo springt naast de teil. Vlug stapt Rintje uit de teil. Hij pakt een lucifersdoosje, zet het over de vlo heen en schuift het snel weer dicht.

Mama pakt een handdoek en wrijft hem droog. ,,Waarom heb je die vlo gevangen?'' vraagt ze.

Rintje lacht. ,,Zomaar,'' zegt hij.

,,Ik ga even langs Henriette!'' roept Rintje. Hij holt de deur uit. Hij heeft het doosje met de vlo meegenomen. In het doosje heeft hij ook een lekker hondenbrokje gedaan.

Als hij aanbelt bij Henriette doet haar moeder open. ,,Dag Rintje,'' zegt ze. ,,Wat kom je doen?''

,,Ik heb een cadeautje voor Henriette,'' zegt Rintje.

,,Ach wat lief!'' zegt mama Pekinees. ,,Ik zal haar roepen!''

Even later komt Henriette naar de deur. Ze blijft op grote afstand staan. ,,Hier, een cadeautje voor je,'' zegt Rintje.

,,Maar ik wilde niet met je spelen,'' zegt Henriette.

,,Ach, je blijft mijn beste vriendin,'' zegt Rintje. ,,Maak nu maar open!''

Henriette schuift het doosje open. ,,Mmmm, wat lekker,'' roept ze. ,,Een hondenbrokje, dank je wel!''

Maar zonder dat ze het heeft gemerkt is de vlo uit het doosje in haar vacht gesprongen. Ze begint te krabben. Achter haar oor. In haar nek. Over haar rug.

,,Heb je jeuk?'' vraagt Rintje.

,,Ja, opeens kriebelt het overal!'' zegt Henriette verschrikt.

,,Ik denk dat het vlooien zijn,'' zegt Rintje. Hij trekt een heel ernstig gezicht.

,,Vlooien in mijn vacht?'' vraagt Henriette.

,,Ach, vlooien komen in de beste families voor,'' zegt Rintje. ,,Ik zou maar eens snel in bad gaan, anders wil er morgen niemand met je spelen!'' lacht Rintje. En vrolijk rent hij terug naar huis.

Meer over Rintje op de Rintje-website, www.rintje.nl