Buikpijn voor Matthäus Passion

Hoeveel jongetjes deze week Bachs Matthäus Passion zingen? Dat weet de Nederlandse vereniging van Koren niet. Wel dat het er heel veel zijn. Dertig matroosjes in de Pieterskerk. ,,Hier leert hij discipline'', zegt een moeder.

Dertig jongens, sommigen met de schoolrugzakjes nog om, beklimmen de houten trappen naar de zolder van de Leidse Pieterskerk. Daar, tussen de balken, probeert dirigent Arie Hoek ze in vier rechte rijen op te stellen. Vooraan de kleinsten, achteraan de langste jongens. ,,Rombout jij daar, Rudolf daar, Olivier daartussen. Tim vooraan. Kom nou jochie.''

Het Haags Matrozenkoor gistermiddag vier uur. Dertig jongetjes tussen de zeven en de veertien jaar oud. Korte, opgeknipte koppies, bijna doorschijnende flapoortjes. 's Avonds zullen ze, net als honderden koorjongetjes deze week, de Matthäus Passion van Johan Sebastian Bach zingen. Het Haags Matrozenkoor begeleidt het Bachkoor Holland in de Pieterskerk.

,,Flikke flakke, flikke flakke, flikke flakke, fliiiiiiiik', zingt Hoek.

,,Flikke flakke, flikke flakke, flikke flakke, fliiiiiiiiiiiik', zingen dertig jongensstemmen hem na. Hoek: ,,Intensiever jongens, vooral de eerste toon is nog niet intensief genoeg.''

,,Snikke snakke, snikke snakke, snikke snakke sniiiiiiik'', zingt Hoek weer.

,,Snikke snakke, snikke snakke, snikke snakke sniiiiiiiiiik'', zingen de jongens.

Na het inzingen dirigeert Frans Klawer de rijen jongetjes de trap af naar het podium in de kerk voor de generale repetitie. Klawer is 's middags en 's avonds bij de jongens. Hij is de vader van Marius (15) en Laurens (12). Marius zong en Laurens zingt in het koor. Klawer: ,,En dan ga je je overal mee bemoeien.'' De drie vaders en drie moeders die vandaag als begeleiders mee zijn, hollen achter de jongens aan naar beneden.

,,Hij vindt het prachtig'', zegt de moeder van Rick Lems (9), terwijl ze vertederd naar haar zingende zoon kijkt. ,,Hij zingt in het Duits, dat heeft hij uit zijn hoofd geleerd. Dat gaat zo snel bij die kleintjes. En het lijdensverhaal kende hij al van thuis.'' Ze gaf hem op voor het koor toen ze een advertentie zag staan in de krant. Nu zit hij er samen met zijn neefje op. Zijn moeder: ,,Hier leert hij discipline. Maar hij zit ook op voetbal, hij moet ook pijn leren hebben.''

De vader van Floris (12) en Hugo (8) knikt. ,,Ze moeten veel wachten en stilzitten. Ze moeten luisteren naar de dirigent en doen wat hen gevraagd wordt. Als ze op het podium zitten, kunnen ze niet met hun buurman gaan zitten klooien.'' Hij vindt dat goed. ,,Op school leer je weinig discipline meer. Kinderen hebben steeds minder ontzag voor gezag.''

De generale repetitie is voorbij. Iedereen klimt weer naar zolder. Er komt een stapel Donald Ducks op tafel. Een moeder schenkt limonade in plastic bekertjes. De vader van Floris en Hugo heeft grote zakken patat gehaald bij de snackbar.

,,Mijn oom vond dat ik mooi kon zingen en toen ben ik naar het koor gegaan:, zegt Reinier Valstar (14) tussen twee frieten door. ,,Ik ben erop gebleven omdat ik het leuk vond.''

,,Ik vind het heel spannend om de Matthäus te zingen'', zegt Wesley Kraaijeveld (9) met rode wangen. ,,Ik ben altijd heel benieuwd hoeveel mensen er komen.''

,,Kinderen die voor het eerst een concert zingen, vinden het altijd spannend', zegt Reinier tegen Wesley.

Wiebe Waaijer (14): ,,Wij zijn het al gewend. Ik heb al zeker twintig Matthejussen gezongen.''

Marius Klawer (15) is er ook. Hij zong jaren in het matrozenkoor, maar heeft nu de baard in de keel. Hij mist het koor, zegt Marius. ,,Het is, zeg maar, jongens onder elkaar.'' Het leukste vond hij de concertreizen. Elk jaar gaat het koor naar het buitenland. ,,Ik ben naar Amerika geweest, een keer naar Denemarken, Duitsland en Polen en nog een keer naar Spanje. Dan treden we daar ook op.''

Alle kinderen in de concertklas repeteren twee middagen in de week. Af en toe hebben ze uitvoeringen. Soms, zoals de week voor Pasen, is het heel druk. Ze zingen elke dag de Matthäus Passion en op Goede Vrijdag zelfs twee keer. ,,Ik moet eigenlijk om half negen naar bed', zegt Wesley opgetogen. ,,Maar nu ben ik pas om, eh, kwart voor tien thuis.' Het is best pittig, zegt de vader van Floris en Hugo. ,,Vooral voor de jongste. Ze moeten overdag ook nog naar school. Maar kinderen zijn sterk. En we houden ze in de gaten. Als het echt niet gaat, slaan ze maar een uitvoering over.''

Om half zeven klapt Klawer in zijn handen. Tijd voor het omkleden. Eindelijk. De jongens trekken joelend hun matrozenpakjes aan: Een wit hes met donkerblauwe, vierkante kraag en das, een donkerblauwe broek en zwarte schoenen. In de wc kammen ze met water hun haar glad. ,,Dat is niet verplicht'', zegt Laurens, ,,maar het staat veel netter.''

Rudolf Flinterman (9) heeft buikpijn van de spanning. Klawer heeft grote moeite de jongens weer in de rijen te krijgen. Dan geeft hij de laatste instructies: ,,Jullie lopen allemaal met de handen op de rug naar het podium. Voordat je gaat zitten, trek je nog even je hes recht. Als je duizelig wordt of je niet lekker voelt, ga je staan. Dan kom ik je halen.''

De moeder van Rudolf geeft haar zoon een tabletje druivensuiker. ,,Tegen de buikpijn'', fluistert ze hem toe. ,,Hij heeft een beetje plankenkoorts'', zegt ze later. ,,Ik hoop dat het placebo-effect helpt.'' Rudolf is een beetje ambivalent over het koor, vertelt ze. ,,Hij vindt het niet stoer om in een koor te zingen en durft er op school dan ook niet mee te koop te lopen. Maar als hij hier is, voelt hij zich weer thuis. Hij was apetrots dat hij dit jaar de Matthäus mocht meezingen.''

Ingeklemd tussen twee koren met volwassenen, onder een gigantische kroonluchter, staan de jongens met serieuze gezichten in hun witte matrozenpakjes. De enorme Pieterskerk zit afgeladen vol met publiek. Dan, eindelijk, mogen ze. Dertig heldere jongensstemmen zingen: `O Lamm Gottes unschuldig, am Stamm des Kreuzes geschlachtet'.