Charmant en ineffectief

De wereldroem van de gisteren op 66-jarige leeftijd in zijn huis in New Jersey overleden Engelse komiek en pianist Dudley Moore berust vooral op twee filmrollen. In 10 (Blake Edwards, 1979) begeerde hij als songwriter in midlifecrisis vergeefs de perfecte, veel jongere Bo Derek. En in de titelrol van Arthur (Steve Gordon, 1981) was Moore opnieuw even charmant als ineffectief: een in permanente dronkenschap verkerende, met dubbele tong sprekende multimiljonair. Moore werd voor een Oscar genomineerd, evenals tegenspeler John Gielgud als de redderende butler Hobson, die de Oscar voor beste mannelijke bijrol wel won.

Daarvoor en daarna speelde Moore ook in films, en piano in jazzconcerten en op platen, maar niet op een manier die onvergetelijk was.

In latere interviews bekende Moore wel eens dat schaamte zijn grootste drijfveer was geweest. De twee meest voor de hand liggende redenen waren zijn geringe lengte en het achtervolgd worden door een nederige afkomst als je in Oxford aan Magdalen College studeert. Uit het studentencabaret kwam de begin jaren zestig populaire revuegroep (wij zouden het eerder cabaret noemen) Beyond the Fringe voort, waartoe voorts behoorden de latere toneel- en scenarioschrijver Alan Bennett, de komiek Peter Cook en de toneelleider Jonathan Miller.

Monty Python's Flying Circus is er zeker door beïnvloed.

Cook en Moore schreven en speelden een serie veelbekeken BBC-shows vol absurde sketches. Samen speelden ze voorts hun eerste filmrollen in Bryan Forbes' The Wrong Box (1966) en de door hen beiden geschreven Faust-variatie Bedazzled (Stanley Donen, 1967). En Moore schreef de muziek voor het nogal gewichtige homodrama Staircase (Donen, 1969).

Veel van Moore's films kunnen beter zo snel mogelijk vergeten worden, zoals de titelrol van een pseudo-leider van het Joodse volk in de klucht Wholly Moses (1980), de flop Best Defense (Willard Huyck, 1984) of de rol van een dwerg in Santa Claus (1985).

De laatste jaren speelde de naar Amerika geëmigreerde Londenaar weer steeds vaker piano, en hij kwam onlangs in het nieuws toen hij berichten dat hij aan een ongeneeslijke ziekte leed en niet lang meer te leven had, met kracht ontkende. Later lichtte hij de aard van zijn zeldzame aandoening van het zenuwstelsel nader toe. Moore overleed aan een longontsteking.