De `Paul-de-Leeuwisering' van de politiek 6

In de goede oude tijd, waarin politiek nog duidelijk beheerst werd door verzuiling, kerken en beroepsorganisaties, fungeerden de traditionele politieke partijen ook als belangenbehartigers voor bepaalde economische groepen in de samenleving. De welvaart is er, nu gaat het erom deze welvaart te verdedigen tegen mensen van buiten die daar ook deel aan willen hebben. De kiezer is helemaal niet veranderd. De kiezer is ook niet dom of op het verkeerde pad. Het merendeel van de kiezers streeft gewoon zijn eigenbelang na, zoals dat altijd al was.

Toen dat eigenbelang van de kiezer nog samenviel met het partijprogramma was er nog niets aan de hand. De traditionele partijen zien dit niet of willen dit niet zien. De regeringspartijen van de paarse coalitie stellen nu heel komisch juist de toegenomen welvaart als een verdienste van Paars tegenover Fortuyn! Daarmee geven ze aan dat ze niet begrijpen dat juist de rijkdom van alle Nederlanders de oorzaak is van het verschoven politieke spectrum.

Het heeft dan ook geen zin te waarschuwen voor Pim Fortuyn of te schermen met rechtse of extreem-rechtse etiketten. Als Pim Fortuyn straks aan zijn eigen succes te gronde is gegaan komt er gewoon weer een ander die dit vacuüm in het politieke veld opvult.