Op de Amstel herleeft de geschiedenis

Een reünie op de Amstel, bij de jaarlijkse Head of the River. De olympische acht van de Spelen van 1972 roeit tegenwoordig vooral op souplesse.

,,Aegirs historie herleeft!'', brulde een student op een fiets gisteren naar acht roeiers op de Amstel die in 1972 als verenigingsploeg deelnamen aan de Spelen van München.

Het Amsterdamse Nereus won het 70ste Lange-afstands kampioenschap van de Amstel, de Head of the River, in 24:59.20. De mannen van de Groninger studenten roeivereneniging Aegir, die de wedstrijd dertig jaar geleden wonnen, deden gisteren 28:49.27 over de acht kilometer van Ouderkerk naar Amsterdam.

Eens in de vijf jaar wordt het witte `Aegir-vel' met rode ster aangetrokken. ,,We passen onze stijl een beetje aan op het ouder worden. Er wordt vooral geroeid op souplesse. Meer op ritme, minder op kracht. We halen alles uit ritme en gelijkheid'', zegt Pieter Offens.

Offens eindigde samen met Hans Huisinga, Herman Eggink, Jannes Munneke, Bram Tuinzing, Henk Rouwé, Frank Mulder, Jan van der Vliet en stuur Rutger Stuffken op de negende plaats op de Spelen van 1972. Alleen Van der Vliet werd vervangen door Dennis Dooren.

De roeiers bereidden zich individueel voor op de roeiklassieker. Slechts vijf keer werd samen in Groningen gevaren. ,,We trainen niet echt hard. Maar de ploeg is nog zo hetzelfde, ik denk dat dat een belangrijke rol speelt. Mensen veranderen niet zomaar. De rollen en ook de grappen, dat blijft hetzelfde'', meent Offens. Munneke: ,,Het gevoel van vroeger komt meteen terug zodra we elkaar weer zien.''

Aegir kwalificeerde zich voor München op de NK van 1972 ten koste van Nereus. Op de Spelen lootte het octet de zwaarste voorwedstrijd. De Groningers lagen snel na de start een bootlengte achter Tsjechoslowakije, de Sovjet-Unie, Oost-Duitsland en Australië. Halverwege de race begon Aegir zich terug te vechten en eindigde als tweede. De DDR werd verdreven naar de derde plaats.

De halve finale, vier dagen later, werd aanvankelijk uitgesteld wegens ongelijke wedstrijdomstandigheden. Ondanks aanwakkerende wind werd na een uur toch besloten de roeiwedstrijden te hervatten. Slagroeier Rouwé gebaarde tevergeefs naar de starter dat de Nederlandse boot nog niet recht in de baan lag. Aegir kwam zestiende van een seconde tekort voor een derde plaats die recht gaf op een finaleplaats.

De `Herman K. Glas', het houten schip van 101 kilo dat voor `München' werd aangeschaft, werd ook dit jaar op de Head door Aegir-roeiers gebruikt. Maar de voormalige studenten die op de Amstel in de klasse Veteranen D (gemiddeld vijftig jaar) uitkwamen, kochten voor de Vierkamp en de Head of the River een nieuwe boot. De 94 kilo wegende boot, voorlopig gedoopt tot `M', zal in mei door de ploeg aan Aegir worden geschonken.

Vier zonen van roeiers van de olymische acht roeiden de Vierkamp en de Head of the River in de tweede divisie acht van Aegir. De nieuwe generatie had dolgraag in het nieuwe schip gevaren. ,,We hebben gezegd dat ze eerst maar eens een beetje moeten presteren, daarna komt de kick van een nieuwe boot. Die kick hebben wij op de Vierkamp gehad, het is net marihuana'', zegt Offens.

Een van de jonge roeiers, de tweedejaars Jetse Huisinga, speelde elf jaar voetbal: ,,Mijn vader vertelde vaak over het roeien. Bij mij stond van jongs af aan vast dat ik naar Groningen zou gaan om te studeren. Daar moest ik wel roeien en werd het natuurlijk Aegir.'' Eén minuut 40 was het verschil tussen vader en zoon. ,,Hij voelt zich wel opgejaagd'', zei oud-NS-directeur Huisinga lachend.

Op de vijf kilometer van de Vierkamp, een week geleden, was het verschil slechts 44 seconden. Jetse: ,,Die oudjes zaten net zoals vroeger weer lekker constant te roeien. Ik heb meegefiets, het zag er fantastisch uit. Wij kunnen er nog veel van leren.''