Asielzoekers

Politici buitelen over elkaar heen om aan te geven dat de lagere stroom asielzoekers het gevolg is van de nieuwe wetgeving. In de huidige asieldiscussie is de politiek geobsedeerd door aantallen en lijkt nauwelijks geïnteresseerd in de menselijke kanten en de vraag of het beleid nog wel in overeenstemming is met het Vluchtelingenverdrag.

Zo is de toetsing van de asielverhalen inmiddels zo streng dat praktisch geen asielzoeker al in de aanvraagfase wordt erkend als vluchteling. Ook worden adviezen van de UNHCR en Amnesty International in toenemende mate genegeerd. En bij de Aanmeldcentra zijn de criteria voor onmiddellijke afwijzing inmiddels zo opgerekt dat ook getraumatiseerden, gemartelden, asielzoekers met dikke dossiers en onderdanen van paranoïde politiestaten binnen 48 uur op straat kunnen staan.

Dat asielzoekers die bij de Aanmeldcentra zijn afgewezen geen opvang meer krijgen is overigens, in tegenstelling tot wat in NRC Handelsblad van 20 maart stond, ook al het geval voor de invoering van de nieuwe Vreemdelingenwet. Dat geldt zelfs als hun zaak nog bij de rechtbank loopt. Voor de duidelijkheid: deze mensen zijn legaal in Nederland, maar worden zonder geld op straat gezet en moeten maar zien hoe ze bij hun rechtbankzitting komen.