NIET STOPPEN MET 65 JAAR

Henk Doornbosch (57 jaar)

Verbouwt graan, asperges en aardbeien

Woont in Borgercompagnie, Nederland

,,Het gemengde bedrijf zit ons in de genen: wij zijn al generaties boeren én tuinders. In 1959 kwam mijn vader naar Borgercompagnie in Groningen. Hij verbouwde zetmeelaardappelen en rozen. We hebben hier vijftig hectare, veertig in erfpacht en tien in eigendom. Ik heb het bedrijf in 1973 overgenomen. We hebben bijna alle vollegrondsgroenten geprobeerd. Bij prei en spruitjes was het saldo negatief, maar asperges zijn gelukt. Dat doen we nu 17 jaar.

We zijn voorzichtig begonnen: de mensen in Borgercompagnie moesten asperges lekker gaan vinden. Nu loopt het goed. We leveren aan hotels – drie, vier Van der Valks – en verkopen aan huis. De mensen komen van ver, zelfs uit Friesland. Asperges en aarbeien zijn voor ons het belangrijkst, het leukst ook: je ziet tevreden klanten. Dat geeft meerwaarde aan het bedrijf. Maar vijf hectare asperges is het maximum, vanwege de bezetting. Als we asperges steken, van 15 april tot 24 juni, werken we met 35 mensen. Vier jaar terug waren er genoeg jongelui, nu hebben ouders te veel geld, lijkt het. We moeten nu richting asielzoekers. Het asielzoekerscentrum is vlakbij, in Veendam.

Wij hebben gedrieën een maatschap: mijn vrouw, oudste zoon en ik. Op aardappelen, bieten en graan ligt Europese inkomenssteun. Je mag alleen het quotum verbouwen waarvoor je opdracht krijgt van je afnemer. Ik heb 27 aandelen in Avebe, dat betekent dat ik 27 keer 27 ton zetmeel lever. Graan is niet zo belangrijk. Als de steun wordt afgebouwd, gaat het hier verdwijnen. Ik weet niet welk deel van mijn inkomen uit Europese gelden komt, goede vraag. Mijn vrouw doet de administratie: het is hier bijna een accountantskantoor, zij vindt het leuk. Er zijn veel regels, maar wij zoeken altijd een oplossing.

Toen mijn zoon drie jaar geleden in onze maatschap kwam hebben we gezegd: wij hebben de asperges opgebouwd, we willen niet dat je uit die ruif meeëet. Hij is toen begonnen met de aardbeien. We hebben nu drie keer 10.000 aarbeiplanten. Of we ermee door kunnen gaan, hangt af van het bestemmingsplan. Een deel heeft een recreatiebestemming, en mensen zien liever een veldje en een boom dan een ondernemer die voor zijn toekomst zorgt. Ruimte is een probleem. Mijn zoon (31) neemt het bedrijf straks over, maar stoppen bij 65 is voor mij niet aan de orde. We gaan door uit liefde voor het vak, je bent er ook mee opgegroeid. Ik wil straks wel een maandje vrij kunnen nemen. In de maand september moet dat kunnen.''