Lijsttrekkers

Het lijsttrekkersdebat gaf me het unheimliche gevoel dat geen van de lijsttrekkers mijn stem verdient. Eerst maar eens Pim Fortuyn. Er zijn nu drie redenen om niet op hem te stemmen.

De eerste: dat boek van hem, waar hij altijd maar weer naar verwijst, is geschreven met een hark. Er is niet doorheen te komen. Fortuyn kan gewoon niet schrijven. Alles is te veel, te apodictisch, uit elke zin kunnen wel een paar woorden worden geschrapt. Het is een boek vol loden lasten, zure vruchten en gigantische stappen. Vol ook met politici die zichzelf niet serieus moeten nemen, maar `uiterst serieus'. Zelfs als Fortuyn persoonlijk wordt, bijvoorbeeld als hij het heeft over de dood van zijn moeder, krijg je nog het gevoel dat je in een propagandapraatje verzeild bent geraakt.

De tweede reden voor mij om niet op Fortuyn te stemmen komt voort uit zijn optreden bij Andries Knevel. Daar vertelde Fortuyn dat hij dit alles doet omdat hij een opdracht van God heeft. Ik heb het niet zo op mensen met een goddelijke opdracht. Je weet nooit wat God ze nu weer influistert. De ene keer moeten ze van God op de bres voor de zwakken en zieken, maar de volgende keer heeft God ze verteld dat mensen met lange oren het land uit moeten. Mensen met een goddelijke opdracht leggen hun verantwoordelijkheid uiteindelijk niet bij zichzelf en zo iemand kun je maar beter niet een land laten besturen.

De derde reden om niet op Fortuyn te stemmen ligt bij zijn partij. Dat een partij de naam van haar leider draagt, staat me tegen. Een politieke partij moet een naam hebben waaruit valt af te lezen wat die partij voor ogen staat. Een partij hoort voor de arbeid of voor vrijheid en democratie te zijn. Een partij die voor een jaartal is, bijvoorbeeld '66, trekt me al minder.

Daarnaast staat er op die lijst-Fortuyn een stelletje ongeregeld. Neem Ferry Hoogendijk, oud-hoofdredacteur van Elsevier. Dat is wel de grootste journalistieke flapdrol van de vorige eeuw. Omkoopbaar voor elke oliemaatschappij. En die dikke jurist op plaats drie, die destijds het CDA moest verlaten omdat hij niet helemaal zuiver op de graat was, versterkt ook niet bepaald het beeld van schone bezems. Ik ruik eerder corruptie en zelfverrijking.

Met zo iemand als Fortuyn lijkt het niet moeilijk om een keus te maken voor een andere partij, maar dat blijkt niet zo te zijn. De verdienste van Fortuyn is wel dat hij de zwakte van de zittende politici zichtbaar heeft gemaakt. Zo'n Jan Peter Balkenende is een ongelooflijk dinosaurus-ei uit de jaren vijftig, toen het gezin nog rond de kachel zat. Clinton heeft tenminste nog een trekje van een stickie genomen zonder te inhaleren, maar dat zal die Balkenende nooit gedaan hebben.

Dat Paul Rosenmöller als de winnaar van het debat werd uitgeroepen, zegt wel iets over het povere niveau van onze politieke leiders. Rijk en links en ook nog groen, het is een mooi soort idealisme dat, als het wil, altijd op skivakantie naar Zwitserland kan gaan, maar voor mij hoeft het niet.

Dan de coalitiepartijen. Melkert is mij sympathiek wegens zijn onbeholpenheid in het debat. Dat je af en toe je stekels moet opzetten, heeft hem totaal verrast. Hij moet gedacht hebben dat hij gladjes het Catshuis binnen kon rollen, als hij maar goed zijn best deed. Droomkoninkje. En Dijkstal is ontroerend in zijn herhaalde uitleg dat hij voor alles zichzelf wil blijven. De problemen zijn ook zo ingewikkeld dat je ze nauwelijks in korte tijd uit kunt leggen. Oké, maar houd dan ook op in die richting een poging te doen.

Blijft over de SGP en de Socialistische Partij. Ik twijfel nog.