`Ik ben ook verbaasd over mijn progressie'

De Italiaanse kranten zijn lyrisch over een Drentse wielrenner. Erik Dekker (31) is populair na zijn eindzege in de rittenkoers Tirreno-Adriatico. Morgen is hij outsider in de klassieker Milaan-Sanremo.

Winnaars zijn helden in het land van Fausto Coppi. De Italiaanse campionissimo werd in de jaren veertig en vijftig verheerlijkt als een halfgod. Vergeleken met de populariteit van deze alleskunner leiden zijn opvolgers een anoniem bestaan. Toch wordt het hotel van Rabobank belaagd door handtekeningjagers. Ze willen allemaal een krabbel van een 31-jarige monteurszoon uit Hoogeveen. Volgens een toonaangevende sportkrant is hij zelfs Made in Italy, want ooit debuterend bij de profs in het land van Coppi.

Aan de tweede wielerjeugd van Erik Dekker lijkt maar geen einde te komen. Hij won in de herfst van zijn loopbaan twee klassiekers, vier etappes in de Tour de France en de wereldbeker als meest veelzijdige renner van het seizoen. Afgelopen woensdag leverde hij opnieuw een niet voor mogelijk gehouden prestatie. Hij behaalde de eindzege in de Tirreno-Adriatico en trad in de voetsporen van Joop Zoetemelk, in 1985 de eerste en voorlaatste Nederlandse winnaar van de Italiaanse rittenkoers.

Heeft Joop al iets van zich laten horen?

Dekker: ,,Nee, niet dat ik weet. Ik word wel door iedereen gebeld. Wacht even, m'n mobieltje gaat af. Even kijken, 0041. Welk land is dat? Zwitserland? Wie kan dat nou wezen? Zeker weer een journalist.''

Kun je de overwinning van Zoetemelk in de Tirreno nog herinneren?

,,Het was toen noodweer. Hij had bijna geen ploeggenoten meer en werd door Nederlanders uit het andere kamp in het zadel geholpen. Er was toen veel onderlinge wrijving tussen de ploeg Raas en de ploeg Post, maar Joop stond blijkbaar boven de wet.''

Wie had gedacht dat jij hetzelfde zou presteren?

,,Twee jaar geleden had ik mezelf nog voor gek verklaard. Acht jaar geleden was ik nog doodsbang voor de Tirreno. Elke klim was er toen één te veel. Ik heb vorig jaar genoeg laten zien in heuvelachtig gebied, maar een klim van tien kilometer met een gemiddelde stijging van zes procent leek me te veel voor deze jongen. Wat blijkt? Zaterdag fiets ik er betrekkelijk simpel tegenop. Ik wilde de schade beperken, maar hoefde alleen Di Luca te laten voorgaan. Ik beschouw deze overwinning als een mooie aanwinst in het rijtje.''

Nog even en je treedt in de voetsporen van Lance Armstrong, die zich van stoemper tot klimmer ontwikkelde.

,,Laten we de realiteit niet uit het oog verliezen. In het hooggebergte kom ik veel te kort. Maar ik ben ook verbaasd over mijn progressie. Ik ben op hetzelfde gewicht, heb niet anders getraind dan vorig jaar. Rustig, niet te intensief. Ik weet dat ik een bepaald niveau aan kan, dus hoef ik minder hard te trainen dan toen ik 23 was. Het zal een mentale kwestie zijn.''

Reageer je altijd zo stoïcijns op een dergelijke prestatie?

,,Ik ben doodmoe, daarom klink ik zo rustig. Eerlijk gezegd moest ik me woensdag even in de armen knijpen. Ik kon het eerst niet geloven. Het verschil met een paar jaar geleden is zó groot. Soms denk ik: `Waarom heb ik toen zo moeilijk gedaan en zo weinig gewonnen?' Ik won bijna elk jaar de Ronde van Zweden en dat was het wel. Ik besef steeds meer dat het geen droom is. Een wolk drijft niet twee jaar boven je hoofd. Ik geniet er maar van, want vandaag of morgen kan het weer flink tegenzitten. Veel beter kan het niet meer gaan.''

De winnaar van de Tirreno behoort per definitie tot de kanshebbers in Milaan-Sanremo. Ben je favoriet?

,,Ik leef er rustig naar toe, hoef me niet meer te bewijzen. Ik ben meer een outsider dan een favoriet. Ik heb geen scherpe sprint in de benen en veel mogelijkheden op een ontsnapping zijn er niet. Iedereen rijdt 65 in het uur en ik ben helaas niet in staat 70 in het uur te rijden. Terugkomen of wegblijven is een groot verschil. Dus heb ik morgen een probleem. Milaan-Sanremo is de makkelijkste wereldbekerwedstrijd van de tien, maar tegelijkertijd de moeilijkste om te winnen. Ik heb hem drie keer gereden, drie keer in het eerste peloton geëindigd, maar nooit van voren.''

Je hebt morgen geen steun van Michael Boogerd, die zich specifiek gaat voorbereiden op de Ronde van Italië. Een nadeel of een voordeel?

,,Twee kopmannen hoeven elkaar niet in de wielen te rijden. Ik heb tot dusverre een beter voorseizoen, ik heb me al een paar keer waargemaakt en zes prijzen gewonnen. Michael deelt zijn seizoen anders in. Maar eerlijk is eerlijk: ik ben een completere renner. Ik kan beter sprinten, tijdrijden en bergop verlies ik minder dan vroeger.''

Heeft Boogerd geen moeite met de gewijzigde verhoudingen in de ploeg?

,,Nooit iets van gemerkt. Hij weet net zo goed als ik hoe veel we er voor doen en laten. Hij wordt niet overvleugeld door een jong broekie. Dan zou er meer jaloezie zijn geweest. Nu is het meer een kwestie van wederzijds respect.''

Je hebt je contract bij Rabobank opengebroken en lucratiever gemaakt. Verdien je nu net zo'n riant salaris als Boogerd?

,,Ik heb niet te klagen. Wat Michael verdient weet ik niet. Interesseert me ook weinig. Ik regel mijn eigen zaken, maar ik ben een slechte zakenman. Ik hecht meer waarde aan fietsplezier.''