Schandaaltje

In Amsterdam, even voorbij Bickerseiland, ligt een strekdam in het IJ waarop zich drie hoge appartementengebouwen verheffen. Twee ervan zijn stenen graansilo's geweest, het derde gebouw is nieuw en ziet eruit als een kleurige blokkendoos, vervaardigd van kunstmateriaal.

Het uitzicht vanuit de gebouwen is adembenemend. Voor je glinstert het IJ, achter je sluimert de Oude Houthaven. Overal is lucht, wind en water. Een mens kan er van de eeuwigheid genieten, zonder er voor te hoeven sterven.

Maar hoe vestig je je in dit paradijs? Niet zonder slag of stoot, zo blijkt. Want over het wonen op deze Silodam is een klein, maar interessant schandaal losgebarsten. Een lokaal schandaal dat als metafoor kan dienen voor wat er in Nederland op grotere schaal gaande is: een groeiende kloof van wantrouwen tussen overheid en burgers.

Iedereen die het kon betalen, wilde wel zo'n koopflat op de Silodam. Maar de vraag was aanzienlijk groter dan het aanbod. De woningen zouden via loting worden toegewezen, maar de projectontwikkelaars konden aldus Het Parool ook `naar eigen inzicht verdelen'.

De verontwaardiging was groot toen bleek dat politici van PvdA en GroenLinks uit de stadsdeelraad een appartement hadden kunnen kopen. Het kostte Fred Kramer, voor GroenLinks dagelijks bestuurder van het stadsdeel Westerpark met `wonen' in zijn portefeuille, zelfs de politieke kop.

Kramer trok zich na de verkiezingen uit de raad terug. Zijn partij had een zetel verloren, ongetwijfeld mede door de ongunstige publiciteit rond zijn persoon. Hij zou zijn appartement, zonder er gewoond te hebben, alweer met een winst van 250.000 euro hebben doorverkocht. ,,Speculant, wat doe je hier!'' schreeuwde iemand naar hem op de verkiezingsavond.

Aan Rien van Hoeve, fractievoorzitter van de PvdA-Westerpark, bleek ook een nieuwe woning toegewezen. En een andere aan zijn partner, vlak naast hem. Dan was er nog Ineke Karemaker, leider van het Silodamproject, die zelf een mooie woning had gekocht. En hoe zit het met die twee hoge ambtenaren die ook een woning konden krijgen?

Buurt en Westerpark (B&W), de partij die over de kwestie begon, won bij de verkiezingen één zetel: van 784 naar 2120 stemmen. ,,Het is de arrogantie van GroenLinks en de PvdA'', zei leider Leen van den Berg, ,,de burgers hebben helemaal geen vertrouwen meer in hen.''

Misschien is dat wantrouwen misplaatst, want er is nog niets bewezen. Op aandringen van GroenLinks zal er een onafhankelijk onderzoek komen. Maar nu al rijst er één grote vraag uit dit mini-schandaal: waarom niet de schijn van belangenverstrengeling tot elke prijs vermeden?

In het wijkblad Staatskrant staat een ingezonden brief van het Afdelingsbestuur GroenLinks Westerpark. Kramer heeft correct gehandeld, zegt het bestuur. Door `onvoorziene ontwikkelingen' in zijn jonge gezin moest hij doorverkopen. Zijn winst was niet hoger dan 50.000 euro, en een deel ervan zal hij geven aan `een door hem gekoesterd volkshuisvestingsproject in Suriname'.

Het klinkt voorlopig nog te nobel om elk wantrouwen weg te nemen.