Dekker winnaar van Tirreno-Adriatico

Erik Dekker heeft gisteren de eindzege in de etappekoers Tirreno-Adriatico toegevoegd aan zijn al indrukwekkende erelijst. In de zevende en laatste etappe, die eindigde in een massasprint en werd gewonnen door de Italiaan Mario Cipollini, kwam de voorsprong van de renner uit de ploeg van Rabobank niet meer in gevaar.

Dekker rijgt in het nog prille wielerseizoen de overwinningen aaneen. De winnaar van de wereldbeker in 2001 boekte met zijn eindzege in de Tirreno-Adriatico al zijn zesde overwinning van dit jaar. Hij begon zijn zegereeks met ritwinst in de Ronde van Mallorca. Daarna volgde een ritzege in de Ruta del Sol en een rit- en de eindzege in de Guldensporen Tweedaagse. In de Tirreno-Adriatico won hij behalve het eindklassement de vierde etappe, een tijdrit. Die dag nam hij ook de leiding.

Er stond gisteren op het podium van de Adriatische kustplaats San Benedetto del Tronto geen verbaasde winnaar. ,,Er rijden hier veel grote renners, die je pijn kunnen doen'', sprak een opmerkelijk frisse Dekker na afloop. ,,Maar ik ben ook goed, en heb een hele sterke ploeg om me heen.'' Dekker werd geflankeerd door de Italiaan Danilo Di Luca en de Spanjaard Oscar Freire, het waren zijn grootste concurrenten geweest.

Een week geleden sprak Dekker met een knikje richting Michael Boogerd: ,,Hij heeft hier een grotere naam. Michael heeft koersen gewonnen in Italië, ik niet.'' De leemte werd de afgelopen week opgevuld. Dekker legde zondag met winst in de tijdrit de basis voor de eindoverwinning. Al vond hij zelf zijn optreden een dag eerder, in de rit naar Rocca di Cambio, net zo doorslaggevend.

In de etappe naar het hoogst gelegen Apennijnendorp koos zijn grootste rivaal Di Luca de aanval. De 26-jarige Italiaan, tweevoudig ritwinnaar, bleek over de grootste versnelling bergop te beschikken maar kwam in de tijdrit ruim tekort op Dekker. ,,Na die rit van zaterdag wist ik dat ik voor de leiderstrui kon gaan. Maar het verschil dat ik in de tijdrit op de concurrentie maakte, was inderdaad groter dan ik vooraf verwachtte. Dat gaf iets meer zekerheid voor de dagen erna.''

Dekker had gedurende de zevendaagse door het zuiden en midden van Italië geen tijd voor bespiegelingen over Milaan-Sanremo, de klassieker van komende zaterdag die de eerste wedstrijd is in de wereldbekercyclus. ,,De Tirreno is mijn eerste doel van dit seizoen. Dit is een belangrijke koers'', sprak hij telkens als Italiaanse verslaggevers zijn mening over Cipressa en Poggio wilden peilen.

Het is prettig afreizen naar Milaan, met een aansprekende zege op zak. Maar zijn idee over de Primavera, zoals Milaan-Sanremo wordt genoemd, is door het succesvolle optreden op Italiaanse bodem niet veranderd. ,,Het is eigenlijk een hopeloos verhaal. Op de Poggio kan ik het verschil niet maken, daarna rijd je met Freire en Zabel naar de streep. Ach, we zien het wel.''

,,Alles zit dit voorjaar mee'', moest Dekker ook na de Tirreno-Adriatico concluderen. Het zijn niet alleen meer goede benen, mentaal is hij al net zo sterk geworden. Maar dat het hard gegaan is beseft hij nog elke dag. ,,Twee jaar geleden kon ik niet vermoeden dat ik deze koers ooit zou winnen.''

Dekker is de tweede Nederlandse winnaar van de Tirreno-Adriatico. Joop Zoetemelk won de Italiaanse rittenkoers in 1985, een van de natste edities, als renner in dienst van de Kwantum-ploeg. Het scheelde weinig of Zoetemelk was destijds niet gestart: ploegleider Jan Gisbers schrapte hem aanvankelijk van de deelnemerslijst toen bleek dat elke ploeg niet met tien maar met acht renners mocht starten. Op eigen aandringen kreeg Zoetemelk toch een plek in de ploeg, ten koste van Cees Priem.