Marisa Tomei

In een reeks profielen van gezichtsbepalende sterren deze week de Amerikaanse actrice Marisa Tomei, die op het punt staat weer een Oscar te winnen, nu voor haar rol van gescheiden moeder in `In the Bedroom'.

Je zal maar een Oscar winnen voor een van de verrukkelijkste `guilty pleasures van 1992, al wordt My Cousin Vinnie bij elke keer kijken beter, en dan achtervolgd worden door het gerucht dat acteur Jack Palance, die de prijs uitreikte, vergeten was de envelop met de naam van de winnaar te openen en de bovenste naam van het lijstje genomineerden oplas. En tot overmaat van ramp is ze het beeldje zelf, dat ze voor haar rol van vuilbekkend vriendinnetje van Joe Pesci in ontvangst mocht nemen, ook nog tijdens een verhuizing kwijtgeraakt.

In een recent interview vergeleek Marisa Tomei (New York, 4 december 1964) haar Oscarervaringen met die van filmheldin Carrie, die tijdens haar eindexamenfeest tot koningin van het bal wordt gekroond en vervolgens met varkensbloed overgoten. Ze koos dit horrorverhaal niet voor niets, want in de film die haar ditmaal een Oscarnominatie voor beste vrouwelijke bijrol kan opleveren, staat ze tegenover Sissy Spacek, die in 1976 de hoofdrol speelde in Brian de Palmas bloedstollende Stephen King-verfilming. Misschien staan ze straks wel samen op het podium, want ook Spacek komt voor haar rol in het regiedebuut van acteur Todd Field voor een Oscar in aanmerking.

Als Natalie Strout is ze minder bijdehand dan als Mona Lisa de Vito, maar tien jaar later is Tomei nog steeds hetzelfde kwetsbare white trash-meisje dat zich tegen de wereld gepantserd heeft. Het is opmerkelijk dat ze juist voor die rollen geprezen wordt, terwijl de scriptroulette van Hollywood haar vooral van rollen in romantische komedies voorzag, die altijd meer komisch dan romantisch uitpakten. Een rascomediènne betuigt ze zich bijvoorbeeld in het in Nederland alleen op video uitgebrachte Slums of Beverly Hills (1998). Varianten op haar in enkele streken neergezette typetjes zagen we recentelijk in What Women Want (2000), al eerder als alleenstaande moeder tegenover Gena Rowlands in Nick Cassavetes Unhook the Stars (1996), als neo-Audrey Hepburn in Only You (1994), hoogzwanger tegenover Michael Keaton in The Paper (1994) en vol overgave in romantische verwikkelingen met Christian Slater in Untamed Heart (1993).

Hoewel ze niet dezelfde grote doorbraak kende als generatiegenoten Brad Pitt en Juliette Lewis, die tegelijk met haar door filmpaus John Willis tot de `class of 1991' werden gekozen, kan zij tien jaar later nog steeds een meisje spelen dat niet als een oudere vrouw aandoet, tegenover de vijftien jaar jongere Nick Stahl in In the bedroom. Tomei kan zo weer mee in het rijtje `Promising New Actors' van 2001.