Gevonden

Sara Méndez heeft haar zoon Simón gevonden. Na bijna 26 jaar. Uruguay is verrukt, `Welkom Simón' staat er op de straten van Montevideo geschilderd.

Vorig jaar mei schreef ik over de vertwijfelde speurtocht van deze 58-jarige vrouw uit Uruguay. Zij was toen naar Nederland gehaald door twee Nederlandse vrouwen, Addy van Overbeeke en Anke van Haastrecht, die zich haar lot hadden aangetrokken. De bedoeling was om via de Europese media en politici druk uit te oefenen op de regering van Uruguay.

Als baby van twintig dagen was Simón op 13 juli 1976 ontvoerd uit Sara's woning in Buenos Aires door een commando van Argentijnse en Uruguayaanse militairen. Sara, een linkse, politieke activiste uit Uruguay, werd zelf gearresteerd en gevangen gezet. Toen ze vroeg wat ze met haar kind van plan waren, zei de leider van het commando: ,,Maak je geen zorgen, hem laten we met rust. Wij voeren geen oorlog tegen kinderen.''

Aan die belofte van een moordenaar heeft Sara zich al die jaren vastgeklampt.

Maar zo langzamerhand begon ze te wanhopen. Toen Anke van Haastrecht haar met Kerstmis opzocht, was ze zeer terneergeslagen. Alle sporen waren doodgelopen. Maar opeens voltrok zich een kentering. Een anoniem lid van het overvalcommando gaf een tip aan een Uruguayaanse journalist: zoek nog beter in de directe omgeving van Sara's toenmalige woning. Op oude stafkaarten trof men een klein ziekenhuis. Er kwam een ziekenhuisdossier boven water met belangrijke gegevens. De Uruguayaanse senator Rafael Michelini begon zich er intensief mee te bemoeien. In februari had hij in een café in Buenos Aires een ontmoeting met de mogelijke adoptiefvader van Simón.

De man vertelde dat hij op 13 juli 1976 thuis was toen er een telefoontje kwam: het ziekenhuis had een kindje afgeleverd op de politiepost in Buenos Aires waar hij als agent werkte. De politie bracht het naar een kinderverblijf, maar de vrouw van de agent zei: ,,Het is daar koud, kunnen wij niks voor dat kind doen?'' De rechter gaf een voorlopige toewijzing en na een jaar volgde de volledige adoptie.

Vrijdag 8 maart had Michelini een gesprek met Simón zelf. Een goed gesprek waarin Simón zei: ,,Sara en ik zijn beiden slachtoffer.'' Simón bleek nooit van zijn adoptie te hebben geweten, hij was als een eigen kind aan de burgerlijke stand opgegeven. Opeens gaf Michelini hem het mobiele nummer van Sara: ,,Bel haar maar als je wilt.''

Sara kreeg het telefoontje toen ze net een tv-studio in Montevideo had verlaten. Achter haar klonk het drukke verkeersgeraas van de Bulevar Artigas. Ze leunde tegen een auto toen ze een jonge, gespannen mannenstem hoorde zeggen dat ze met haar zoon sprak. Hij vertelde haar dat hij een gelukkig mens was, dat hij een goede jeugd achter de rug had, en dat hij hoopte dat hij Sara in zijn leven kon opnemen.

Inmiddels heeft Simón met positief resultaat een DNA-test ondergaan. Hij heeft zijn moeder nu ook in levende lijve ontmoet. Zijn naam wordt voorlopig nog geheim gehouden. Hij is opeens de beroemde zoon van een beroemde moeder. Dat is wennen.