`Basketbal nog niet helemaal verloren'

Marcel Huijbens (34) is ook dit seizoen een belangrijke speler bij basketbalclub Den Bosch. Aanbiedingen uit het buitenland sloeg de routinier steevast af. ,,Ik heb weinig zin om mijn geld te tellen op een Griekse reservebank.''

Been there, done that. Marcel Huijbens weet wat er gevraagd wordt in wedstrijden die ertoe doen. Mede dankzij de inbreng van de ervaren, 2 meter 3 lange center won Den Bosch afgelopen weekeinde de thuiswedstrijd tegen Weert met 90-76. Huijbens scoorde vijftien punten en gaat met zijn ploeg aan kop in de eliteklasse B. De play-offs lonken en zelfs het behalen van de titel is geen utopie. Huijbens: ,,Alles is mogelijk. Dit is zeker niet de slechtste ploeg waarin ik heb gespeeld.''

Voor het elfde seizoen op rij komt Huijbens uit voor Den Bosch, twaalfvoudig landskampioen en de enige Nederlandse ploeg die ooit (1979) een Europese finale speelde. Inmiddels is de situatie van Den Bosch en het Nederlandse basketbal minder rooskleurig. Den Bosch werd afgelopen zomer zelfs failliet verklaard, maar de vereniging maakte uiteindelijk een doorstart. Concurrent Werkendam hield wél op te bestaan. En dat terwijl de begroting van die vereniging nog was goedgekeurd door de Federatie Eredivisie Basketbal (FEB), die de competitie organiseert en licenties verstrekt.

Huijbens is inmiddels gewend geraakt aan de instabiele situatie van het Nederlandse basketbal. ,,Neem alleen al dit seizoen. Na een paar maanden wordt opeens de indeling van de competitie veranderd. Zoiets verzin je toch niet? Het is jammer dat de bestuurders in de basketbalwereld niet op één lijn zitten. Ze vechten onderlinge vetes uit, ze bestrijden elkaar in hun eigen competitie. Er is geen duidelijkheid, er is niet één organisatie die de baas is. Je hebt de basketbalbond en de FEB, maar soms weet je niet wie wat doet.''

Met Den Bosch gaat het volgens de in Hilversum woonachtige Huijbens langzaam maar zeker weer de goede kant op. Nadat vorig seizoen vijf sponsors vertrokken, zijn de financiële problemen voorlopig opgelost. Den Bosch werkt met een sluitende begroting van 700.000 gulden, Huijbens is met een jaarsalaris van 35.000 gulden overigens een van de grootverdieners. Het eerste team van de Brabantse club kan zich, als het bij de eerste drie eindigt in de eliteklasse B, kwalificeren voor de play-offs. Het reserve-elftal is koploper in de promotiedivisie. ,,Ook de jeugd doet het aardig, gelukkig geldt dat voor de meeste Nederlandse clubs. Het Nederlandse basketbal is nog niet helemaal afgeschreven.''

Toch vertrekken de echte topspelers naar het buitenland. Daar is de aandacht van publiek, pers en televisie nog altijd het grootst. De Noord-Amerikaanse profcompetitie NBA is slechts voor een enkeling weggelegd, waardoor vooral Zuid-Europa een aantrekkelijk alternatief is. Zo worden in Spanje en Griekenland kapitale salarissen betaald. Huijbens, die in het Amerikaanse Utah college-basketbal speelde en in 1997 tot meest waardevolle speler van de Nederlandse competitie werd uitgeroepen, is altijd in trek geweest bij buitenlandse verenigingen. Ooit kon hij naar de Griekse topclub AEK Athene, dat hem een lucratief contract (200.000 dollar per jaar) aanbood. Huijbens weigerde echter. ,,Het buitenland is nooit een droom van me geweest. Toen die Grieken me belden, had ik net een huis gekocht en me gevestigd als zelfstandig ondernemer in de automatiseringsbranche. Bovendien had mijn vrouw ook een baan.''

Daarbij komt, aldus Huijbens, de Zuid-Europese hectiek. ,,Stel je voor dat ik opeens uit de basis zou worden gegooid. Ik ben sportman en heb geen zin om mijn geld te tellen op een Griekse reservebank. Bovendien kies ik voor levenskwaliteit: mijn vrouw en ik hebben veel sociale contacten, we hebben in Nederland vrienden die voor ons klaar staan. In het buitenland moet je het helemaal zelf zien te redden. Verder had ik in Griekenland weinig met mijn hts-diploma kunnen doen. En als je na drie, vier jaar in het buitenland terugkeert en in Nederland werk gaat zoeken, is zo'n papiertje misschien niet veel meer waard. Nee, ik lig niet wakker van het feit dat ik het aanbod van AEK Athene destijds heb afgeslagen.''

Over een jaar zal Huijbens zijn loopbaan beëindigen. Of hij na zijn carrière actief blijft in het basketbal is voorlopig nog niet duidelijk. Een bestuursfunctie bij de bond ligt voor de hand. Huijbens was immers al eens betrokken bij een belangenorganisatie voor spelers, en heeft een heldere visie als het gaat om de toekomst van het Nederlandse basketbal. ,,Er heerst te veel negativisme bij de meeste clubs. Dat leidt tot negatieve berichtgeving in de media en een algemeen gevoel van `het wordt toch niks met basketbal in Nederland'. Bijkomend probleem is dat Nederland geen sport- maar een voetbalcultuur heeft. De televisiezenders herhalen liever tachtig keer een doelpunt bij FC Twente-FC Groningen, dan dat er een mooi portret wordt gemaakt van een Nederlandse basketbalclub.''

Toch moeten de beleidsmakers ook de hand in eigen boezem steken, beseft Huijbens. Het bestuurlijke geklungel, de financiële problemen van de meeste clubs, het gebrek aan een langetermijnvisie bij de bond, de steeds weer veranderende namen van de verenigingen het maakt van basketbal geen topsport.

Het laatste conflict in een lange reeks is de weigering van Amsterdam-trainer Ton Boot om internationals af te staan aan de nationale ploeg. Volgens Boot is de organisatie rondom het Nederlands team abominabel. Huijbens, zelf 69-voudig international: ,,Ergens begrijp ik Boot wel, maar wat hij doet kan natuurlijk niet. Zijn houding is een drama voor de nationale ploeg. Hij denkt meer aan zichzelf dan aan het Nederlandse basketbal.''