Aluminium afgedankt als schroot

Aluminium is nog het trotse bezit van Hoogovens. Drie jaar na de fusie met British Steel wordt het op de schroothoop van de geschiedenis gegooid. Corus heeft het geld nodig om puin te ruimen.

Ze zaten er drie jaar geleden in het Amsterdamse Hilton-hotel nog zo zelfverzekerd bij, Fokko van Duyne van Hoogovens en John Bryant van British Steel. Er was een nieuw staalconcern gevestigd (Corus) dat van alle markten thuis was. De strategie om de markt op te gaan met meerdere metalen als staal, aluminium en roestvrij staal vormde het trotse uithangbord van de onderneming. Ettelijke miljarden euro's verlies later, waarbij successievelijk de hele Nederlandse top uit het bestuur van Corus is weggezuiverd, wordt plotseling een heel andere toon door het management aangeslagen. Corus kan het aluminium als nog enige echte winstmaker van het bedrijf maar beter verkopen omdat het een te kleine speler is om te kunnen concurreren met de grote spelers in de branche als Alcoa, Alcan, Norsk Hydro en Pechiney.

Het geld voor investeringen om mee te kunnen blijven doen aan de concurrentieslag bij Corus ontbreekt en dan kun je de handel maar beter van de hand doen, zo is de gedachte. Zeker gezien de opbrengst van ruw geschat 1,6 miljard euro. Geld dat Corus broodnodig heeft voor crisis-financiering en balansverbetering om zich sterker te kunnen positioneren op de staalmarkt. Maar Corus-bestuurder en aluminium-man Henk Vrins, de laatste Nederlander die in het hoogste bestuurscollege van Corus heeft overleefd, maakte het gisteren in Londen wel erg bont met zijn opmerking dat het bij de fusie al ,,duidelijk was dat Corus zijn meer-metalenstrategie nooit zou kunnen waarmaken.' Later zou hij die visie enigszins nuanceren. ,,Het is een strategische keuze aluminium af te stoten. De sterke spelers worden steeds sterker. Dat kunnen wij niet bijbenen.'

Maar bij F. van Wieringen, voorzitter van de Europese ondernemingsraad van Corus, schoot dat in het verkeerde keelgat. ,,Vrins vertelt een pertinente leugen als hij beweert dat bij de fusie al vast stond dat we het met aluminium niet zouden redden. Het tegendeel is eerder waar. Maar wat kun je verwachten bij een bedrijf waar de strategie volledig wordt opgeofferd aan het geld? Ik constateer alleen maar dat van de doelstellingen waarmee deze fusie is aangegaan er niet één meer over is. Deze fusie is mislukt.' FNV-bestuurder Jos Duynhoven vult aan: ,,Corus heeft poen nodig. Deze fusie is volledig mislukt.'

Maar met de blijdschap van een evangelist bleef Corus-topman Tony Pedder, een grootmeester in het verpakken van slecht nieuws, min of meer het tegendeel beweren. De opbrengst van het aluminium wil de voorzitter in eerste instantie gebruiken voor de balansverbetering, hoewel die er met een solvabiliteit (eigen vermogen als percentage van het balanstotaal) van 43 procent voor het oog van de financiële wereld nog gezond uit ziet. Ondanks de miljardenverliezen van de afgelopen twee jaar. Maar Pedder denkt alweer aan versterking van het staalbedrijf. ,,Op de markt zijn er zelfs voor een wat kleinere speler als Corus genoeg aanbiedingen voor overnames, fusies of andere investeringen.'

Daarmee komt het Duitse Thyssen-Krupp in beeld, met Corus nu nog één van de weinige staalbedrijven in Europa die zowel staal- als aluminium in de aanbieding heeft voor klanten. ,,Maar als we straks geen aluminium meer produceren houdt dat niet in dat we onze klanten in de autoindustrie kwijtraken', zegt Pedder. ,,We hebben wel een expertise van 15 jaar met aluminium. Dat verlangen onze klanten. Dat we mee kunnen praten over de ontwikkeling van hun producten. Waar de grondstoffen voor die producten vervolgens vandaan komen is van secundair belang.'

En Vrins vult aan: ,,We hebben wel 100 patenten in het aluminium. Die worden verder ontwikkeld in onze kenniscentra. We stoppen miljoenen in research van aluminium. Dat zal na de verkoop gewoon doorgaan.'

De aluminium-discussie versluierde gisteren enigszins de neergaande spiraal waarin het Brits-Nederlandse concern terecht is gekomen. Importheffingen op staal dat wordt geëxporteerd naar de VS, de hoge koers van het Britse pond die export naar Europa te duur maakt, het ontslag van 10.000 mensen in Engeland en drie miljoen ton staalcapaciteit die het bedrijf in Engeland uit de markt heeft genomen, vormen slechts een willekeurige greep uit de problemen van Corus. In IJmuiden kraait het oproer en ziet men met lede ogen aan hoe het geld verdwijnt in een schier Britse bodemloze put. Maar ook op dit punt speelt Vrins mooi weer: ,,Hoogovens? Dat bestaat niet meer. We zijn nu Corus.'