Voor Friesinger is wereldtitel slechts een toetje

Evenals Jochem Uytdehaage bij de mannen veroverde bij de vrouwen de Duitse Anni Friesinger na de triomfen op het Europees kampioenschap en de Winterspelen in Heerenveen de wereldtitel.

Een pijnlijke knie kon Anni Friesinger er niet van weerhouden om voor de tweede achtereenvolgende keer wereldkampioene allround te worden. Een jaar geleden was ze op de buitenbaan van Boedapest superieur, in Heerenveen liet de olympisch kampioene (1.500 meter) ook niet met zich spotten.

Na haar derde plaats op de 500 meter en overwinningen op de 1.500 en de 3.000 meter had Friesinger gisteren in Thialf genoeg aan een derde plaats op de afsluitende 5.000 meter om net als Jochem Uytdehaage een mijlpaal in haar carrière te realiseren. Ook zij werd in één seizoen Europees kampioene (Erfurt, januari), olympisch kampioene (Salt Lake City, februari) en wereldkampioene allround (Heerenveen, maart). ,,Dit is het happy end van een heel mooi seizoen'', zei Friesinger na afloop.

De Duitse vriendin van Bart Veldkamp was gisteren de pijn in haar knie vergeten. Vorige week speelde ze nog met de gedachte door die blessure af te zeggen voor de WK, maar de vurige ambitie haar titel te verdedigen won het van de pijn. ,,Ik heb er alleen nog last van als ik lang sta'', sprak de wereldkampioene. Lang staan moest ze bijvoorbeeld voordat de huldigingsplechtigheid een aanvang kon nemen. Later deze week laat Friesinger haar knie onderzoeken. In een kliniek in München wordt onder meer een CT-scan gemaakt en ze hoopt dat een kijkoperatie niet nodig zal zijn.

Voor de afsluitende 5.000 meter had Friesinger een voorsprong van 3,9 seconden op Cindy Klassen. De Canadese zette in de vierde rit de tot dan toe snelste tijd neer, 7.04,86. In de slotrit, tegen Pechstein, schoten de rondetijden van Friesinger aan het eind omhoog, maar met haar eindtijd van 7.06,64 behield ze nog een marge van meer dan twee seconden op de Canadese. Pechstein won de 5.000 meter en verzekerde zich van de bronzen medaille.

Het goud was voor Friesinger. Klassen, die zilver won, had de eerste Canadese wereldkampioene sinds 1965 kunnen worden. In dat jaar was het landgenote Petra Burka die de wereldtitel won, een schaatsster die geboren was in Nederland maar na emigratie met haar ouders in 1951 Canadees staatsburger werd.

Friesinger had met haar gouden medaille op de 1.500 meter bij de Olympische Spelen het belangrijkste doel van haar seizoen al gehaald. Dat succes in Salt Lake City vormde een gigantische opluchting, de wereldtitel werd begroet als een toetje. Ook Pechstein beschouwde haar seizoen met twee gouden olympische medailles al als meer dan geslaagd. Met weinig motivatie kwam ze naar Heerenveen, om daar toch nog de 5.000 meter te winnen en na vier afstanden als derde te eindigen.

De beste van de vier Nederlandse deelneemsters aan de WK was Renate Groenewold. De schaatsster uit de ploeg van coach Gerard Kemkers verprutste vrijdag met een slechte 500 meter al haar kans op een goede eindklassering. Ze werd zesde, vlak voor Tonny de Jong die als zevende eindigde. Marja Vis besloot de WK als negende, Wieteke Cramer kwam niet verder dan de 21ste plaats. Groenewold verlegt haar aandacht de komende maanden naar het wielrennen, de sport die haar vriend Marthijs Wegdam met betrekkelijk succes beoefende, om korte tijd later weer de trainingen voor het nieuwe schaatsseizoen te hervatten.

Schaatscoach Kemkers voorspelde dat het 25-jarige lid van Wielersportvereniging Emmen de nodige massasprints zal winnen. Een uitnodiging voor de Ronde van Drenthe (13 april) legde Groenewold naast zich neer. Ze maakt haar wielerdebuut op 20 april in de Ronde van Zuidwest-Friesland, met start in Heerenveen. Nadat ze haar vriend in sprintjes versloeg volgde Groenewold zijn advies het eens in wedstrijdverband te proberen. Haar ambities zijn bescheiden. ,,Ik wil gewoon eens even wat anders doen. Op schaatsen komt mijn explosiviteit er nog niet uit. Misschien wel in het wielrennen.''