Manifest

Het artikel van G. Enthoven en J. van der Heijden (NRC Handelsblad, 16 maart) begint zo revolutionair en eindigt helaas zo conformistisch, terwijl de inhoud van hun zes voorstellen erg goed is.

Hoe kunnen zij nu op het eind van hun manifest serieus een beroep doen op onze politieke bestuurders, waarover zij juist hebben opgemerkt, dat deze er een min of meer heilloos en regentesk politiek systeem op na houden?

Een beroep doen op deze bestuurders lijkt mij volstrekt zinloos. Zo berijk je geen wezenlijke veranderingen.

Omdat Enthoven c.s. waarschijnlijk normale brave burgers zijn met normale brave theorieën, verbinden zij hun voorstellen liever niet onmiddellijk aan dwingende uitspraken en etaleren zij zich eigenlijk zoals onze vermaledijde politieke leiders.

Ik had graag gezien, dat zij aan hun voorstellen hadden toegevoegd dat Nederland nu eens eindelijk definitief moet overstappen op een systeem van algemene volksraadpleging (referendum zoals in Zwitserland), topinkomens voor ministers (en dan natuurlijk ministers in een zakenkabinet), veel grotere verantwoordingsverplichting van kabinet richting volksvertegenwoordiging en afschaffing van de Eerste Kamer.