Column

SM

Zo dom van die taartengooiers. Dit zijn weer drie zetels! Weer staat Pimmetje vet in alle media. Gisteren likte hij de slagroom van zichzelf in alle ochtendbladen. Of zal hij het aan die twee vieze hondjes hebben overgelaten? Je zou de lijstrukker er haast van verdenken dat hij de taartgooiers zelf ingehuurd heeft. Als hij maar in beeld is! Zal hij een goede televisie hebben, zodat hij zichzelf dagelijks in volle omvang kan waarnemen? Ik weet een tweedehands breedbeeld te koop.

Het prachtige lijsttrekkersdebat is inmiddels anderhalve week oud, maar waar ik ook kom: het is nog steeds een hot item. Afgelopen dinsdag struinde ik over beide Boekenballen en bij welk clubje ik ook aanschoof: het ging over Melkert. En iedereen is het er over eens: het debat was prachtige televisie, maar het was ook de politieke suïcide van de jarenlang door zogenaamde mediadeskundigen klaargeknede kapperszoon Melkert.

Er is zo hard aan Adje gewerkt. Snor eraf, ander pak, vlotter geknipt en maar rondbazuinen dat Adje privé veel humor heeft, heel scherp uit de hoek kan komen en ook heel erg lekker kan koken. Neemt u van mij aan dat het allemaal niet waar is. Van dat koken zeker niet. Smeltjus, waterige kruimaardappelen en doorregen speklapjes. Verder komt hij niet. Hij zou bij Van der Valk in Tiel als eerste ontslagen zijn. Ik verdenk hem ook van het dragen van een schort tijdens het koken. Lulligheid troef dus.

De PvdA kan maar één ding doen en dat is Melkert vervangen. Verlos hem van zijn huidige dag- en nachtmerrie. Kreunend slaapt hij in, legers kale mannen koortsen schreeuwend door zijn dromen en huilend wordt hij 's ochtends wakker. In zijn droom gaat het allemaal goed, daarin noemt hij Pim een volksmenner, een speelgoedprofessor met kroegpraat en borreltafeloplossingen en hilarisch doet hij het relnichterige toontje van de megalomane populist na. De kamer buldert, volle zalen geven hem een staande ovatie en op televisie veegt hij de vloer aan met de man met de modieuze chemokuurlook. Hij toont glorieus aan dat de nepwetenschapper wel degelijk stigmatiseert en racistische taal uitslaat met zijn plan om de eetgewoontes van Turken en Marokkanen nader te onderzoeken. Maar dat is 's nachts, in de ongeregisseerde film uit de droomfabriek. Daarin trekt Adje stemmen en haalt hij zetels.

Maar 's ochtends regent het, komt de rouwauto met chauffeur voorrijden en verdwijnt hij met zijn loodgieterstassen vol taaie stukken richting Den Haag. Hij wordt in de auto door een journalist gebeld en hij babbelt zijn onbegrijpelijke campagnetaal. Haagse jargonzinnen geeuwt hij zijn mobieltje in en hij voelt het aan zijn opwellende brandtranen: iemand moet me verlossen. Alle columns en cartoons spoken door zijn overvolle hoofd. Bij de bakker en de slager wordt het stil als hij de winkel betreedt. Medelijden. Iedereen heeft medelijden. Niemand begint over het debat. Iedereen ziet die duizend keer herhaalde beelden van die dodelijke bijeenkomst. Iedereen hoort hem nog iets murmelen over kinderopvang en inflatie. Hij weet dat hij Kok moet bellen en zeggen: ,,Wim, ik nok!'' Hij heeft de drie woordjes de laatste dagen al zo vaak uitgesproken. Op iedere toonhoogte. Misschien zit Wim wel op het telefoontje te wachten. Want iedereen weet: het kan niet meer.

Ad zit in zijn auto, kijkt naar buiten en probeert de ochtendkrant. Pim stevent inmiddels af op 385 zetels. Ad nadert Den Haag, ziet de donkere wolken en begint zachtjes te huilen. Dit weekend moet hij het zeggen.

Wie hem op moet volgen? Gewoon weer iemand die duidelijk Nederlands spreekt en net zo'n grote bek heeft als die kale. Straattaal. En zonder wollig campagneteam dat op je woorden let. Wie het moet gaan doen? Wel eens van Rob van Gijzel gehoord? Smeek hem terug en laat hem redden wat er te redden valt.

Al een tijdje gaat op het Binnenhof het gerucht dat Ad erg van sm houdt en zich bij tijd en wijle graag eens flink laat afranselen door een strenge meesteres. Dus misschien geniet hij wel heel erg van deze periode. Hoewel? Deze afranseling lijkt me zelfs voor de grootste sadomasochist te veel van het goede.